Michael P. Problem Reaction Solution om iedereen richting TBS te kunnen forceren?

Filed in ANNE FABER, NIEUWS ANALYSES by on 28 november 2017 5 Comments

Alle aandacht in de Anne Faber moordzaak blijft gefocust op de verschrikkelijke verkrachtende moordenaar Michael P. We weten allang dat hij Michael Panhuis heet en dat we het verhaal van het OM en de media gewoon kritiekloos over moeten nemen, maar wie enigszins goed naar het verhaal kijkt, kan bijna niet anders dan de indruk krijgen dat we met een PsyOp te maken hebben die bedoeld was om de wetgeving door te drukken waarvoor nu het plan is ingediend. Toen Edith Schippers vorig jaar met een wetsvoorstel kwam dat stelde dat iedereen zonder tussenkomst van rechter of psychiater ter observatie kon worden opgesloten, ontstond er weerstand vanuit het volk via enkele petities en bleek er nog niet genoeg draagvlak te zijn. Nu kan het wetsvoorstel in een andere verpakking er alsnog doorgedrukt worden, omdat iedereen de gewenste afschuw heeft gekregen van een verschrikkelijke verkrachtende killer. Dat het hele Anne Faber verhaal stinkt blijkt niet alleen uit de meldingen van dat ze begraven was en de correctie 24 uur later in “gecremeerd” (nadat ik een bevriende fotograaf had gevraagd om eens een kijkje te gaan nemen naar een verse “molshoop” in Nijmegen).

Wie op vrijdag 20 oktober de Telegraaf website opensloeg, kon lezen dat Anne Faber zou zijn begraven. Op 21 oktober update 23:32 uur werd het bericht aangepast en was Anne ineens gecremeerd. De Telegraaf is alleen vergeten de url aan te passen, waardoor nog zichtbaar was dat ze van gedachten veranderd zijn. Het lijkt erop dat de AIVD mijn email meeleest en zo is het script mogelijk snel aangepast. Nee, ik doe niet aan grafschennis, maar in dit geval vond ik de opmerkelijke begrafenis wel interessant genoeg om in ieder geval even te kijken of er ergens ook daadwerkelijk iemand begraven was. Ik schreef toen immers al dat deze zaak mogelijk een PsyOp was. Dat idee was dus niet nodig toen diezelfde avond nog het artikel van de Telegraaf werd aangepast en de begrafenis werd omgezet in een crematie.

Ondertussen blijft alle aandacht gefocust op het gestoorde profiel van Michael P., want zonder steeds in te zoomen op dat gestoorde profiel, zou iedereen gaan nadenken over de onlogische keuze van Anne Faber om op de fiets te stappen tegen het donker en met slecht weer op komst, om vervolgens een ANWB fietsroute te gaan fietsen. Dat doet geen mens, behalve Anne Faber op haar opoefiets.

Dat de opmerkelijke onaangekondigde uitvaart op vrijdag de 20e plaatsvond, was op zichzelf al frappant te noemen. Een dag ervoor maakte ik de lezers er op attent dat er nog nergens een aankondiging van een begrafenis was te zien. Natuurlijk was het excuus de volgende dag dat de familie geen journalisten erbij wilden en daarom barstte het natuurlijk ook van de beveiligers. We hebben immers allemaal échte journalisten in dit land die écht op onderzoek uitgaan en die moet je tegenhouden. Of waren er simpelweg geen pottenkijkers gewenst omdat vooral de familie niet in beeld mag komen? Wat zou u doen als uw kind of vriendin vermist en vermoord zou zijn? Alles aan die super professionele communicatiedeskundige van een oom Hans Faber overlaten? Wat een kolder.

Het heeft er alle schijn van dat deze moordzaak draaide om de stelregel Problem, Reaction, Solution. Dat houdt zoveel in als dat je (om nieuwe wetgeving te kunnen introduceren die niemand normaal gesproken zou accepteren) eerst een probleem moet scheppen die de gewenste reactie onder het volk doet ontstaan, zodat ze vervolgens die wetgeving omarmen. Via een PsyOp kun je zelf een probleem creëren. Je laat het volk meeleven en mee zoeken, waardoor de reactie grote impact heeft. Vervolgens kom je met wetgeving die deze verschrikking in de toekomst lijkt te voorkomen, maar die die onwetende onoplettende burger heimelijk zelf ook kan raken. Natuurlijk denken wij als we onderstaande formulering lezen dat dit “alleen maar goed” is. Leest u maar even:

Volgens VVD en PvdA zou, als er een meerjarige celstraf is opgelegd, na twee jaar nog eens naar een verdachte moeten worden gekeken op basis van observaties in de gevangenis. Aan de hand van gedragsrapportages van hulpverleners of gevangenisartsen zou dan alsnog genoeg bewijs voor stoornissen kunnen worden verzameld.

PvdA-Kamerlid Attje Kuiken vindt dat daders nu weer de fout in kunnen gaan, terwijl dat soms al is te voorzien. ,,Dat valt dan niet uit te leggen aan de nabestaanden. Mensen moeten er zeker van zijn dat politie en justitie er alles aan doen om deze gevaarlijke gekken van de straat te houden.”

De VVD noemt het onverteerbaar dat gevaarlijke criminelen onbehandeld kunnen worden vrijgelaten na het uitzitten van hun celstraf, als er toch vermoedens van gedragsstoornissen zijn. ,,Als iemand tijdens het proces niet wil meewerken aan psychiatrisch onderzoek, blijven we hem in de gaten houden en grijpen we desnoods tijdens de celstraf alsnog in”, zegt Kamerlid Foort van Oosten. ,,We moeten er alles aan doen om te voorkomen dat iemand zonder noodzakelijke behandeling terugkeert in de maatschappij.”

En als we dat vertalen naar Michael Panhuis, dan denken we nu allemaal: “Ja, dat is goed en noodzakelijk! Doen!” Maar als het hele verhaal Michal Panhuis en de moord op Anne Faber een PsyOp leugen blijkt te zijn, dan bestaat de verschrikkelijke Michael Panhuis niet en hebben we mogelijk te maken met goed acteerwerk waarin alle partijen (politie, justitie, politiek en media) hun rol vervullen. Als er inderdaad sprake is van een PsyOp, dan is dit wetgeving die er voor zorgt dat zodra je in de cel beland, je psychiatrisch beoordeeld kunt gaan worden en TBS opgelegd kunt krijgen. Dat betekent dus dat je ter beschikking van de staat wordt gesteld. Het is het wetsvoorstel van Edith Schippers in vermomming, alleen maken de politici en media steeds de vertaalslag naar Michael Panhuis, zodat u bijna de logica ervan inziet. “Ja, dat is toch logisch, we willen niet dat verkrachters op vrije voeten komen en weer hun gang kunnen gaan!” is een begrijpelijke reactie. Maar dat is het voorbeeld dat u in uw hoofd heeft, omdat alles opgehangen wordt aan iets wat mogelijk een PsyOp is, terwijl in de praktijk iedereen gewoon simpelweg een psychiatrisch stempel kan krijgen en in de psychiatrische kliniek gedrukt kan worden. Dus als bijvoorbeeld wordt geconcludeerd dat u een “oppositioneel-opstandige gedragsstoornis” heeft, omdat u kritische analyses van Martin Vrijland leest, kan de rechter besluiten dat u een gevaarlijke stoornis heeft en dat u opgesloten dient te worden. De definitie van de wetgeving in de maak is altijd ruimer dan het ene gevalletje Michael Panhuis.

En waarom accepteren we dat? Omdat we massaal geloven dat Michael Panhuis als een ninja door de tuin liep, met een mes liep te zwaaien, ritalin pillen verpulverde en snoof en Anne Faber heeft verkracht en vermoord. Hij heeft immers het ideale verschrikkelijke profiel (Problem, Reaction..). Kijken we echter naar de officiële verhaallijn, dan moeten we het doen met onlogische gebeurtenissen. Het is slechts de emotie (Reaction) die ons doet overtuigen dat Michael Panhuis bestaat en dat Anne Faber door deze gevaarlijke gek vermoord is. Als er echter sprake zou zijn van een PsyOp, dan zijn we slechts en alleen geprikkeld op onze onderbuikgevoelens om de Solution te accepteren.

Wat is er dan allemaal zo verdacht in deze zaak?

  1. Anne Faber werkte voor het theater en vriend Nathan Fidder is acteur. Dat zou al kunnen duiden op acteerwerk.
  2. De fietstocht van Anne Faber is een onlogische en ongeloofwaardige keuze;
  3. Als Anne wel vaker die fietstocht maakte, moet ze ook op de hoogte zijn geweest van de kliniek of de patiënten die wel eens langs de route rondhingen;
  4. De kledingstukken van Anne Faber werden op verschillende plekken gevonden;
  5. Michael P. wordt veel te laat opgepakt, omdat Anne’s jas op 3 oktober werd gevonden en het vervolgens 6 dagen duurde om een DNA match met Michael Panhuis te realiseren. Dit staat haaks op de techniek waarover het NFI beschikt om binnen 6 uur een indicatieve match te hebben;
  6. Michael zou 1 dag zijn geobserveerd om vervolgens te zijn aangehouden, terwijl zijn DNA match er al 6 dagen had kunnen zijn;
  7. Michael zou een gewetenloze gek zijn, maar toch een relatie kunnen aangaan met een kliniekmedewerkster;
  8. Michael zou de ideale moord hebben besproken met medebewoners en zou dus met dergelijke plannen rondlopen. Dat lijkt op compleet psychopathisch en gestoord gedrag waarbij iemand geen last krijgt van zijn geweten. Toch biecht Michael de vindplaats van Anne op.
  9. Michael biecht de vindplaats op, maar bekent niet.

Eigenlijk is de gehele verhaallijn al vanaf dag 1 verdacht. En daarom is het nuttig om te begrijpen wat de methodiek van ‘Problem, Reaction, Solution‘ is en de definitie van een PsyOp te leren begrijpen. De wetgeving die volgt zal altijd zo verpakt worden dat er gerefereerd zal worden naar Michael Panhuis, maar als we de exacte formulering van die wet onder ogen zouden krijgen en er juridisch in detail naar zouden kijken, zouden de complicaties ons doen schrikken. Omdat media en politici de wetgeving echter aan Anne Faber en Michael Panhuis zullen blijven koppelen, zullen de meeste mensen openlijk deze verse baksteen voor hun eigen gevangenismuur omarmen. Een nieuwe wet met nog meer tools om alles en iedereen die niet in de pas loopt op te kunnen sluiten en (in dit geval) te psychiatriseren.

Als we foto’s of video’s zien van Anne Faber, dan raken we al snel overtuigd dat ze wel echt bestaan moet hebben. Ook foto’s van Michael Panhuis of een schets zoals die altijd gemaakt wordt van een misdadiger tijdens een rechtszaak, geeft de zaak een flinke geloofwaardigheidsboost. “Dat kan geen PsyOp zijn“, is dan een vrij logische reactie. We hebben foto’s van Anne in verschillende setting gezien en we zien geloofwaardige beelden en verhalen. We houden dan geen rekening met de huidige technologische stand van zaken, waarin je feitelijk alles digitaal kunt creëren. Denk in dat kader even aan  de film Fast & Furious 8, waarin Paul Walker de hoofdrol speelt. Paul Walker was echter al overleden en voor de opnames is gebruik gemaakt van zijn broers als body-double en zijn gezicht is middels software gewoon weer tot leven gewekt. U ziet daar helemaal niets van in de film. Paul Walker is 100% alive als het aan de beelden ligt. Middels CGI software en software die u en ik op een standaard pc kunnen draaien, kun je een totaal fictief persoon levensecht laten zijn. Je kunt filmpjes opnemen waarin iemand op een feestje of op een vakantie zichtbaar is, terwijl de persoon softwarematig gecreëerd is. Je kunt iemand in een rechtszaal filmen en met een real time CGI overlay een ander gezicht en stem geven, zonder dat de kijker het merkt. Een alternatief is dat je met acteurs werkt. Dat kun je met zowel dader, slachtoffer, als naasten doen.

In een wereld waar we niets van wat we horen of zien kunnen toetsen op waarheid, moeten we misschien toch vooral op de contouren blijven letten. En als we de verhaallijn van zowel deze zaak als die van Romy Nieuwburg en Savannah Dekker bekijken, zouden we misschien toch eens rekening moeten houden met de optie van PsyOp zaken in het kader van ‘Problem, Reaction, Solution‘. En het probleem achter die Solution lijkt niet te bestaan, totdat u ontdekt dat het niet alleen de types Michel Panhuis kan raken.

Bron linkvermeldingen: wikipedia.org

Tags: , , , , , , ,

About the Author ()

Comments (5)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ZandInOgen schreef:

    Op micro niveau is NL gewoon een kweekvijver voor hetgeen in de gehele E.U. (zie EDA) geïmplementeerd wordt. Een volk dat zo in slaap is gesust verdient de gecentraliseerde repressieve maatregelen die een later stadium uitgevoerd gaan worden.

    Je moet het die charlatans nageven, zij hebben de theorie van de große Lüge geperfectioneerd. Is zien wie de Machiavelli prijs deze keer gaat ophalen…

  2. BartSch schreef:

    VVD-Kamerlid Foort van Oosten mag het voorstel verdedigen bij Pauw:

    https://pauw.bnnvara.nl/media/379699

  3. tedsdam schreef:

    https://www.ad.nl/politiek/dekker-onderzoek-verplichte-behandeling-tbs-weigeraar~ae9ff214/

    En…

    De schrijnende zaak van Anne Faber heeft opnieuw aangetoond hoe urgent dit is.
    Sander Dekker

    Daar komt de aap uit de mouw!

Leave a Reply

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten