Waarom we ons leven vullen met behoeftigheidsverslaving

Filed in NIEUWS ANALYSES by on 10 november 2015 29 Comments

seksverslavingDit artikel is geïnspireerd door mijn eigen leven en daarom ook geschreven vanuit persoonlijke ervaring. Als kind had ik eigenlijk geen vriendjes, omdat ik een nogal streng religieuze opvoeding onderging. Mijn ouders deden dit ongetwijfeld vanuit hun overtuiging dat dit het beste was. Ook zij zijn een product van hun opvoeding en programmering en ik neem ze dan ook niets kwalijk. Ik zat op een christelijke school in een klein dorp met een paar duizend inwoners. De schoolpleinen van de christelijke en de openbare school sloten op elkaar aan en daar was wel eens de nodige rivaliteit in de vorm van knokpartijtjes. Hoewel ik op een christelijke school zat was ik te christelijk voor de norm, want het hele dorp ging naar de dorpskerk en wij niet, dus dan klopte er iets niet. Bovendien stelde dat christelijke niet zo veel voor, want er werd er lustig op los gevloekt en gepest. De meesters en juffrouwen deden hier ook aan mee. Ik was afwijkend en dat moest ik voelen. Zo werd ik op mijn 7e jaar vastgebonden aan mijn stoel door de juf en moest ik na schooltijd zo blijven zitten totdat zij terug kwam. Gelukkig wist ik de knoop los te krijgen en klom ik uit het raam om naar huis te rennen en het verhaal te vertellen. Ik kreeg meer dan eens strafregels, maar ook daarop vond ik een oplossing in het handwerklokaal door carbonpapier te gebruiken en de strafregels snel af te kunnen leveren. Je wordt gehaaid. Meester Bentveld sloeg mij vrijwel dagelijks met de lat op mijn hand en de gang was mij niet vreemd. In het dorp mocht er niet met ons gespeeld worden, omdat wij buiten de norm vielen qua kerkelijke standaard. Mijn broer en ik werden dan ook standaard voor Jezus uitgescholden en slachtoffer van behoorlijk lichamelijk geweld. Een voorbeeld daarvan is dat mijn broer voor mijn ogen met zijn keel op een punthek geduwd werd en bijna stikte. Ik zelf liep een keer met mijn 8 jaar jongere broertje naar de supermarkt en werd opgewacht door een groepje van 10 jongens. Ik heb me maar in elkaar laten slaan met het verzoek of ze van hem af wilden blijven. Een dag later heb ik de leider van dit groepje met een kaakfractuur het ziekenhuis in gemept. Het was een redelijk gewelddadige jeugd.

In de derde klas van de lagere school was ik al sterk genoeg om beide schoolpleinen meester te zijn. Ik was in dat opzicht iets sterker dan mijn broer vermoed ik. Dus om mee te kunnen doen aan voetbal sloeg ik eerst wat lastpakken in elkaar en vervolgens werd er alsnog best een leuk potje gevoetbald. Ik regeerde door fysiek overwicht en dwong respect af. Op de middelbare school zette zich dit voort in het predicaat ‘de sterkste’ en dus werd ik regelmatig uitgedaagd, waaronder door een specialist in vechtsporten die mij wel even in de aula van de school zou laten zien wie het beste kon vechten. Zijn nunchaku stokjes had ik al snel uit zijn handen gegrist voordat hij het door had en met een klap onder de neus vloog hij de trap af. Het trappenhuis van de school stond vol toeschouwers, want de beste had zijn uitdaging blijkbaar aangekondigd.

Ik werd door mijn overlevingsmechanisme min of meer de stoere kerel en combineerde dat met de komiek en uitdager van docenten. Meneer Ten met zijn kale hoofd liet ik eigenhandig de cijfers in zijn boekje aanpassen terwijl ik hem bij zijn hoofd pakte en met een zwarte stift een streep van voor tot achter zette. Ik haalde de leukste grappen uit en pikte carbid uit het scheikunde lokaal om ontploffingen te veroorzaken. Ondertussen haalde ik prima cijfers, maar dat was deels te danken aan Klaas Jan die liever geen pak slaag van mij kreeg en dus de repetities in potlood voor mij schreef waarna ik het in pen overschreef en de potlood weg gumde. Natuurlijk maakte ik dan wat fouten zodat het niet opviel dat hij en ik de zelfde cijfers haalden. En als ik een keer een onvoldoende op mijn rapport had, dan paste ik de puntjes van de plotter printer zelf aan, zodat mijn ouders vol lof zouden zijn. Al met al was ik slim genoeg om aan het eind van het jaar alle stof toch te begrijpen en met gemak naar het Atheneum te kunnen. Van 4 naar 5 atheneum ontstond een klein probleempje. Ik ging nooit naar de lessen en bracht mijn tijd hoofdzakelijk door in de kroeg om je biljarten of in de stad om ongein uit te halen. De docenten vonden dat ook wel prima, want dat scheelde een hoop gekkigheid in de klas. Ik was me totaal niet bewust van het feit dat tekenen een examenvak was geworden en ging dus nooit naar die lessen, waardoor ik een 1 als eindcijfer had. Maar dat was geen probleem zo dacht ik; ik zou wel overgaan. Niet dus. Na veel praten met de directeur mocht ik dan toch voorwaardelijk over. Er was echter 1 leraar natuurkunde die het presteerde om mij een net niet hoog genoeg cijfer te geven op basis van een optelfout. Ik werd dus terug gezet naar 4 atheneum.

Dat moest gevierd worden! Ik had ondertussen een handeltje in gestolen sigaretten en importeerde strijkers uit België. Dus het werd tijd voor een zelfgemaakte strijkerbom. De fietskelder van de leraren was een goede plek, want daar was een hoek waar niemand ooit kwam en het was overdag afgesloten. Een jongen uit mijn klas wist hoe hij een lont moest maken met een gestolen potje salpeter uit het scheikunde lokaal. Hij wist natuurlijk niet van mijn plannen. Nou goed, ik ging aan de slag. Toen de bom geïnstalleerd was ging ik met de conciërge, meneer Kingma een kopje koffie drinken. Ik kende hem van de kerk en hij was altijd zeer bezorgd over mijn inmiddels zwaar onchristelijke levensstijl. Dat kopje koffie was natuurlijk mijn alibi. Meneer Kingma nam net een slok van de koffie toen de school op zijn grondvesten schudde. Niet veel later sprak de directeur via het school omroepsysteem. Iedereen moest naar de centrale hal komen. Diegene die dit op zijn geweten had moest naar voren komen. Het alternatief was dat iemand die mogelijk wist wie het gedaan had naar voren moest komen. Natuurlijk gebeurde dit niet, want niemand wist wie de grappenmaker was. Ik was dus op jonge leeftijd eigenlijk al een terrorist. Dat zou ze leren! Mij terugzetten van 5 naar 4 atheneum. Ik hoop dat deze terreurdaad inmiddels verjaard is.

Waarom vertel ik dit allemaal? Ik wil het hebben over mijn externe en persoonlijke conditionering. Mijn gebrek aan vriendjes en een vertrouwde omgeving heeft mijn leven erg beïnvloed. Thuis was ik niet echt populair, omdat ik me tegen het geloof verzette. Buitenshuis was ik nog steeds Jezus. Dat imago probeerde ik kwijt te raken door me als vechter op te stellen. Een aangeleerd egopatroon dus. Binnen de kerk en op de lagere school had ik niet of nauwelijks vriendjes. Ik mocht vanwege mijn streng religieuze opvoeding niet uitgaan en dat zorgde ervoor dat ik op de middelbare school dan wel populair was, maar toch niet echt verbinding maakte. Daarin speelde een rol dat de middelbare school op 45 minuten fietsen van ons dorp lag (in de ‘grote stad’) en ik niet wilde dat de klasgenoten of iemand op de school of wie dan ook, er achter zou komen dat ik van die strenge religieuze club was. Dan zou ik misschien weer gepest worden. Ik was dus de stoere doch onbereikbare einzelgänger. Stoer van buiten, maar eigenlijk heel eenzaam. Dit alles legde de basis voor mijn verlatingsangst. Aan mijn eerste vriendinnetje klampte ik mij dan ook extreem vast. Ik kende geen vriendschap en de intimiteit met het mooiste meisje van het zwembad leverde mij aanzien op, maar veel meer nog gaf het een nieuwe dimensie aan mijn leven. Ik kon voor het eerst mijn gevoel delen. En als iets zo mooi is, omdat je het niet kent wil je het natuurlijk niet kwijtraken. Daar begon de ellende. Gecombineerd met een sterke opvoedingsprogrammering van ‘dit is niet goed en dat is niet goed‘ werd ik al snel afgeschrokken en teleurgesteld in haar in mijn ogen (voorgeprogrammeerde) lage moraal.

In mijn pubertijd ging ik liftend op vakantie naar een christelijke camping. Dat was de enige getolereerde vakantieplek die goedgekeurd werd door mijn ouders en deze camping (camping de Betteld) was de camping waar we al van jongs af aan kwamen als gezin. Ik had daar dus wel vriendjes en dat was een ervaring die heel speciaal was. Vriendjes! Wauw! Maar omdat ik op mijn tiende tijdens een vakantiekamp al had besloten dat ik mij nooit zou gaan bekeren, omdat ik bij de vermelding naar de kampleiding dat ik dat niet nodig vond (omdat ik mij niet zondig voelde), voor straf op de houten vlonders in de eettent moest slapen, was ik ook in de christelijke scene niet echt geliefd. Maar op het jongerenkamp van die camping was ik wel geliefd vanwege mijn grappen en grollen en muzikaliteit. Ik weet nog dat er een kampwacht was ingesteld om de jongens bij de meisjes vandaan te houden. Ik werd vriendjes met de kampwacht en bood hem een biertje aan. Toen de man uiteindelijk dronken was barstte het feest natuurlijk los. Maar op zeker moment kwam er een omslagpunt bij de christelijke vrienden, omdat zij toch wel de ernst van hun geloofsbeleving ervoeren. Mijn nagebootste bijbelstudies en gebed-sessies tijdens een reünie zaten vol spot en grappen over het geloof. Dit leidde uiteindelijk tot verwijdering. Deze jongens zitten nu waarschijnlijk nog allemaal braaf vooraan in de kerk. Niets mis mee, ieder zijn ding en ik zou willen dat ik zo naïef was om daar in te kunnen blijven hangen. Ignorance is bliss. Hoewel ik mij rond mijn 18e nog een keer bekeerd heb, kwam ik er al snel achter dat ik slachtoffer was van een hypnose effect.

De eenzame doch voor de buitenwereld stoere kerel ontwikkelde dus onbewust verlatingsangst. Want ja, wat je nauwelijks hebt ervaren wil je niet kwijtraken als je het eenmaal hebt. De eerste keer dat een vriendinnetje dus afhaakte, om welke reden dan ook, was een versterking van de onbewust ontwikkelde verlatingsangst. Er had zich als het ware een behoeftigheidsafhankelijkheid in mij ontwikkeld. Een behoeftigheidsafhankelijkheid aan liefde een aandacht van buitenaf. Kon ik dan niet alleen zijn? Ja wel, maar het voelde toch bij tijd en wijle ook wel echt eenzaam. En die andere angst van de middelbare school, dat mensen mijn religieuze achtergrond zouden ontdekken, zorgde ook nog eens voor bindingsangst. Dat maakt je leven er niet rijker op.

Nu is dit wellicht een extreem verhaal in de oren van velen, maar volgens mij heeft iedereen wel iets in zijn of haar leven wat erg bepalend is geweest. Iets waardoor we patronen gaan ontwikkelen die dienen ter bescherming of schijnbare heling. Angst is daarin wellicht een belangrijk element. In mijn leven was dat het wel. Onbewust welteverstaan, want aan de buitenkant, aan mijn stoerheid was geen enkele angst waarneembaar. Ik was voor niemand bang en sloeg in mijn eentje tien man neer. Maar wie kon vermoeden dat achter dat masker van stoerheid en onvermurwbaarheid een angstig persoon schuilging? Ikzelf niet eens. Ik heb het pas recentelijk ontdekt door verliefd te worden op een prachtige vrouw die mij de spiegel op een hele confronterende manier voor heeft gehouden. Zij liet mij inzien dat ik de liefde niet zag als iets wat bedoeld is om elkaar aan te vullen in vrijheid, maar dat ik mij vastklampte. Wauw! Wat een ontdekking. Ik kroop onmiddellijk in het idee: “Dit is de vrouw die bij me past en deze wil ik nooit meer kwijt!” Wat ik nog niet doorhad is dat hier mijn onbewuste verlatingsangst aan het werk was. Natuurlijk is zij niet mijn vrouw. Zij is een identiteit op zichzelf die mij uit eigen wil liefde wil brengen, maar ik kan het niet opeisen. Ik ging dus onmiddellijk terrein claimen. Foute boel! Liefde is niet te claimen. Het wordt gegeven uit vrije wil en mag stromen zonder de verwachting dat het voor altijd moet blijven. Ik heb dus last van behoeftigheidsafhankelijkheid. Zoiets ontstaat blijkbaar door je neiging om pijn uit het verleden niet meer te willen voelen en de oplossing voor dat probleem bij de ander te zoeken. Haar liefde was mijn redmiddel. Gelukkig heeft ze mij in laten zien dat dat niet de bedoeling van liefde is en dat het op die manier ook niet kan stromen. Dat leverde bij haar een gevoel van beknelling op, zo van: “Oh, dus jouw geluk is afhankelijk van wat ik doe of laat?” En wat gebeurt er bij een bekneld gevoel? Juist ja: het paard in de stal wil losbreken.

Natuurlijk is dit niet mijn eerste ervaring op het liefdespad. Ook de voorgaande keren was het mijn onbewuste afhankelijkheidsbehoeftigheid die zorgde voor de neiging om vast te klampen. Na de zoveelste mislukking besloot ik dat ik nooit meer verliefd wilde worden en vrouwen maar liever gewoon te zien als lustobjecten en te gebruiken voor seks als drug voor mijn – op dat moment nog niet bewuste – diepgewortelde angsten. Er zijn er heel wat de revue gepasseerd en liefst zou ik ze allemaal persoonlijk willen vertellen dat het me spijt dat ik ze gebruikt heb voor opvulling van een gebrek aan liefde voor mezelf. Want uiteindelijk was de diepgewortelde eenzaamheid ook niet wie ik was. Ik had me er alleen mee vereenzelvigd en had vooral medelijden met mezelf en mijn mislukte jeugd. De ware zelf staat los van alle pijn en verdriet en ervaringen uit je jeugd. Je bent niet je gedachten en ervaringen en je vereenzelviging daarmee. Vrouwen werden dus mijn drug. Ik ben de tel kwijt geraakt en zal misschien wat harten gebroken hebben. Ik was dus bezig een behoeftigheid in mezelf op te vullen met continue nieuwe impulsen. Seksuele impulsen in dit geval. En het ging me makkelijk af, dus wat let je. Als je drug vrij en onbeperkt voorradig is, waarom zou je dan aan jezelf gaan werken? Sterker nog: deze drug werkte zo goed dat ik me sterk en levenslustig voelde en de hele wereld aankon.

We zijn eigenlijk allemaal steeds bezig een gebrek aan ‘blij zijn met onze natuurlijke staat van zijn’ op te vullen. Dat ontdekte ik pas recentelijk door alle gesprekken die ik met de vrouw, die ik ‘de liefde van mijn leven’ noem heb gevoerd. Zij bracht mij tot inzicht. Je kunt pas gelukkig zijn als je compleet los komt van elke behoefte aan bevrediging buiten jezelf. Je lichaam en geest (of liever gezegd je mind-software die je biocomputer beheerst) zijn niet wie je daadwerkelijk bent. Ik ben niet mijn verlatingsangst of eenzaamheid; ik heb me ermee vereenzelvigd. Wie ik ben is dat onbesmette bewustzijn dat er al was vanaf de geboorte. Nee, al van voor de geboorte en ook na het sterven. De besmetting kan ontstaan door nare ervaringen in het leven. Het je vereenzelvigen met die nare ervaringen, maakt dat je niet meer weet wie je in essentie bent. Je bent gaan geloven dat je één bent met die angst of eenzaamheid (in mijn geval). En door die vereenzelviging ben je opzoek gegaan naar de bevestiging buiten jezelf.

Het heeft er alle schijn van dat we dit allemaal in meer of mindere mate doen. Herken je bij jezelf de neiging om veel aandacht bij anderen te zoeken in welke vorm dan ook? Kijk dan eens of dit misschien veroorzaakt wordt door een versmelting met pijnlijke zaken uit je jeugd, waardoor je invulling van buitenaf zoekt om die pijn niet meer te hoeven voelen. We zijn sterk geneigd om dit te categoriseren in de trant van: “Ja, maar ik ben gewoon erg sociaal en geliefd bij mensen.” Dat kan, maar misschien ben je jezelf niet bewust van je onbewuste neiging aan behoeftigheidsbevrediging; oftewel ben je stiekem bezig een gebrek aan het ‘in contact staan met je ware essentie’ op te vullen met impulsen van buitenaf. Misschien is dit wel het meest ontkende probleem aller tijden en is het een heidebrand onder de oppervlakte voor ons bewustzijn. “Wat is er mis met al die Facebook contacten? Wat is er mis met al die internetcommunicatie waarover ik het in mijn vorige artikel had?”, zou uw reactie kunnen zijn. “Het maakt ons toch veel socialer en we kunnen veel meer info delen!” De vraag is niet wat er mis mee is. De vraag is of jij bij jezelf constateert dat je het nodig hebt om een gebrek aan ‘in contact staan met wie jij daadwerkelijk bent‘ op te vullen met steeds weer nieuwe impulsen. Eigenlijk doen we dat aan de lopende band. Door ons brein druk te houden met impulsen verliezen we het contact met wie we zijn. Weten we überhaupt nog wie we zijn of zijn we zo geabsorbeerd door onze ‘mind’ dat we nooit geweten hebben wie we zijn? Sommigen zullen wellicht nooit opzoek gaan naar wie ze zijn. Toch zal er ooit een vonk komen, waaruit de ontbranding plaatsvindt van de vlam die ons bewustzijnsbesef aanwakkert.

Het is niet makkelijk om je eigen vereenzelviging met je programmering onder ogen te zien. Iedereen is in meer of mindere mate geconditioneerd. Zowel de externe conditionering als de eigen conditionering zijn niet het probleem. Het is de vereenzelviging ermee en de neiging om de pijn die dat oplevert te compenseren met impulsen van buitenaf. Seksverslaving, pornoverslaving, internetverslaving, aandachtsverslaving, flirtverslaving, eetverslaving, koopverslaving, WhatsApp- Instagram- of Facebook verslaving, drugsverslaving of drankverslaving; in essentie dienen ze allemaal ter opvulling van een gemis aan contact met je ware zelf. De enige oplossing ligt in het inzicht dat die vereenzelviging gestuurd wordt door je ‘mind’ en dus je gedachtestroom. Ik worstel nog steeds en behoorlijk met die ‘mind’ ondanks het feit dat ik me erg bewust ben van wie ik in essentie ben. Wat dat betreft heeft de vrouw van wie ik zoveel hou, mij flink aangezet om aan de slag te gaan. Aan de slag met de vereenzelviging met de pijn uit mijn jeugd. Misschien spoort dit verslag u aan om ook eens bij uzelf opzoek te gaan naar verborgen vereenzelviging met pijn of angst en de neiging om dit te compenseren met impulsen of bevrediging van buitenaf. Dat is namelijk een bodemloze put zolang we ons blijven vereenzelvigen met die pijn. Herkent u een behoeftigheidsverslaving bij uzelf? Bingo! Dan wordt het tijd om eens kritisch naar uzelf te kijken. Mediamarkt: ik heb m zelf ook.

Tags: , , ,

About the Author ()

Comments (29)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Mirjam schreef:

    Wat een mooi artikel, bedankt voor het delen. Het is denk ik heel herkenbaar voor velen die dit lezen. Ik ben al een tijd bezig met weer te verbinden met mijn essentie en nog steeds kan mijn mind de touwtjes in handen nemen als het gaat om behoeftebevrediging. Aan de ene kant ervaar ik steeds meer mijn compleetheid, maar zijn er nog laagjes die ik mag inzien en los mag gaan laten. Ik weet dat bij mij de behoeftigheidsverslaving al begonnen is toen ik nog in mijn moeders buik zat. Ik heb daar herinneringen aan en hoe leeg en eenzaam het daar voelde. Die eenzaamheid heeft zich jarenlang daarna doorgezet, mezelf niet gewenst voelen en uitte zich in het mensen tevreden willen stellen, mijn eigen gevoel/mezelf wegzetten en onderdrukken en uitte zich ook in eetverslaving (opvullen van leegte). Dus dit ontstaat inderdaad vanuit het gebrek van verbinding met jezelf, je essentie te hebben. Ik zit nu in een zwaar stuk om het gemis van een mannelijke helft los te gaan laten (je mannelijke ziel helft), want ik weet dat dit alles ook in mezelf zit, zowel mijn mannelijke als vrouwelijke aspect. Ik vind het echt mooi om te lezen wat je nu inziet, om niet de liefde, in jou geval de vrouw willen bezitten. Ik voel dit al langer zo en dat is niet makkelijk in een relatie met kinderen en waarin de ander jou nog steeds ziet als ‘bezit’ en in een rol en niet jouw compleetheid kan zien of accepteren. Wat niet gek is, aangezien de ander dit niet bij zichzelf kan zien. Maar goed, het is een mooie spiegel voor velen en de momenten dat ik verbonden ben met mijn essentie zijn zo bevredigend, alles vullend.. maar ik kan het blijkbaar niet helemaal vasthouden nog. Daar is echt moed voor nodig, hoe gek dit ook mag klinken, maar om volledig al je mind conditioneringen en behoeften echt helemaal los te laten is een behoorlijke klus in deze wereld. Maar ik ga er wel voor, door te blijven verbinden met en vertrouwen op mijn essentie en steeds meer vanuit hart/ziel verbinding te ervaren en delen. Niet meer vanuit een beperkende, gekwetste en altijd meer willende mind.

    • Freeman schreef:

      De man is verstandelijk , de vrouw is hartelijk, een perfect geschenk die beide partijen zijn om rechts in de man en links in de vrouw te activeren om de compleetheid te ervaren bij de man als bij de vrouw, zodat beide partijen hun essentie in zichzelf gewaarworden. Zijn de huwelijken duurzaam (de intentie hebben om elkaar trouw tot gift te zijn en met het oog op het stichten van een gezin/samenleving), dan spelen ze een belangrijke rol in het stichten van een sterke, stabiele liefderijke samenleving waar geen tekorten of gebreken zijn. In het Westen wordt er bijna geen aandacht besteed aan een ‘duurzame’ monogame relatie/binding. (In het Westen is men doorgaans niet in staat om duurzame Polygamische relaties te onderhouden als de situatie erom vraagt, omdat in het Westen de versexualiseerde mindset overheerst) Het gaat er heel ‘vluchtig’ aan toe, het is net als de producten die ze fabriceren, niet duurzaam, zo zijn overwegend de relaties verworden, tot lege realiteitsbelevingen zonder een groots doel, zonder het mysterie te kennen van het huwelijk. De destructieve (religieuze, filosofische) programmeringen en Materialistische-hollywood-conditioneringen hebben zeker hun schadelijke uitwerking op onze maatschappij. Een vervuld leven is een leven in vreugde en na tevredenheid, een spontaan uiten van jezelf omdat te delen met je naaste en jezelf als geschenk geven aan je vrouw om haar te behagen.

      • Freeman schreef:

        Een geslaagd monogaam-huwelijk/relatie is er 1 wanneer er sprake is dat beide geliefden -gewillig- enkel willen flirten en alles delen met elkaar in prive-sfeer en dat wat ze willen delen, enkel met elkaar delen (komt bijna in onze samenleving niet voor, het openlijk tonen ‘van’ om gezien en begeert te worden terwijl ze een partner, zegt ontzettend veel, een gigantische gemis aan duurzaamheid en echtheid) dat is krachtig en houdt de relatie heel sterk staande, men ‘weet’ ten opzichte van elkaar, dat ze niet van elkaar te scheiden zijn.

        • Freeman schreef:

          In een geslaagde relatie vindt er vrijwel constant een ‘erotische-stroom’ aan informatie uitwisseling plaats op vooral non-verbaal-niveau en in het tot uitdrukking brengen van die stroom door fysiek-contact om de vertrouwd en openheid liefderijk te willen delen door liefde bewogen erg bij zal dragen tot groei om tot je essentie te komen. Geleidelijk aan zal dan een waardige edele vriendschap ontstaan, terwijl het vuur van passie blijft branden alsof men nog maar pas bij elkaar is. Er is vrijwel meteen (als men redelijk verbonden is met zichzelf ) herkenning wat beide zielen aanspreekt op heel wat niveaus om tot een waardevolle omgangsvorm te komen en aanvankelijk met zeer minimaal minded ‘verbaal-communiceren’ en in een later stadium gaande weg de relatie dient men er voor te waken dat teveel ‘minded-communiceren’ wordt gemeden, in plaats daarvan de ruimte scheppen om telepathisch op elkaar af te stemmen en door de vensters van de ziel vooral communicatief te zijn. Men zal dan wel een openboek zijn voor elkaar, maar belangrijk is het wel om zo minimaal mogelijk verbaal de ander je openheid in kennis te stellen, omdat de stroom-erotische-beleving en informatie/kennis uitwisseling ‘krachtig’ kan blijven existeren tussen beide en tussen beide alleen en vuur van liefde nooit dooft.

  2. Treowd schreef:

    Mooi geschreven Martin, dank je voor het delen en de openheid ook. Herkenbaar! Vergeving door benadeelden is mooi en goed richting heling, vergeet jezelf niet te vergeven maar mogelijk heb jij dat al gedaan omdat jij het schrijft vanuit een doorleefde bewustheid. Het lijkt erop dat de planeten rondom ons heen de mensheid toch wel behoorlijk beinvloeden als ik deze pele rapport bekijk en goed volg wat hij daarin aandraagt is het precies wat jij hier lijkt te doen…. mooi man ! Thanks! 🙂

  3. Sanjari schreef:

    Bijzonder moedig van je Martin, om je kwetsbaarheid op deze manier te delen. Vanzelfsprekend is de inhoud van je artikel heel herkenbaar. Ik heb er een boek over geschreven. Waarin ik een link leg tussen onze emotionele programmering en de sociaal-maatschappelijke programmering van onze samenleving, door de eeuwen heen. Het boek heet ‘Volgzaam slavendom of dienend meesterschap’. Via de volgende link kun je er meer informatie over vinden:

    http://boekscout.nl/shop/_.aspx/Volgzaam_slavendom_of_dienend_meesterschap?bookId=5990

  4. Ik schreef:

    Ik had dezelfde jeugd alleen dan als jehovah’s getuige. En misschien nog iets jaloerser, heel erg snel aangevallen voelen, maga agresief enz.
    Tot ik behoorlijk in de buurt kwam van de bodem van mijn leven.

    Ik kwam toen in aanraking met een bioresonatie therapeut. Het voordeel van die therapie voor mij is dat ze meten met apparatuur. En samen met jou, de blokkades in je jeugd weg kunnen halen. Die eerste 4 a 5 jaar van je leven, daar word en programeer je jezelf. En dat is de uiteindelijke circel of loop, die je steeds in een anders jasje afspeeld.

    Tuurlijk vind je handvatten om met dingen om te gaan, maar dat is en blijft om de hete brei heen draaien.

    Lekker herkenbaar stuk Martin

    • Freeman schreef:

      De natuur en de spirituele-wereld is mijn grootste vriend geweest om mij van de ondergang te redden, ik ben tot rust gekomen en het gaat na verhouding met mij ten opzichte van mijn jeugd en puberteit, stukken beter, ik liep op een gegeven moment gigantisch vast en kwijnde weg en door allerlei blokkades die zijn ontstaan werd ik ook destructief. Ik ben zo realistisch dat ik aanvoel/weet dat ik nooit voor de 100% gedetraumatiseerd kan worden, maar kan er wel goed mee omgaan, ik moet dan wel een hoop situaties uit de weg gaan en vermijden om niet destructief te handelen richting onrecht.

      Ik ken ook een Jehovah-Getuige, ik heb uiteindelijk het contact moeten breken met hem, ik zag hem wegkwijnen en gebukt gaan onder de lasten van allerlei (destructieve en schadelijke) religieuze-programmeringen. Ik heb het hem op een dag dat ronduit gezegd dat hij is gestrikt door een sekte en dat hij er goed aan deed om een (on) afhankelijk onderzoek te doen met betrekking tot die sekte, helaas heeft dat niet veel opgeleverd, zijn goed recht, ik heb het contact toen moeten breken, het contact met hem resoneerde niet meer met mezelf, de verschillen waren te groot, onoverbrugbaar.

  5. Ik schreef:

    Als het eb is in je leven, kun je goed strandjutten.

    Lol @ mediamarkt

  6. de haas schreef:

    Mooi verhaal met een droevige achtergrond. Verhaal doet me denken aan Sneek en de christelijke dorpen in Friesland. Ik ken die stad vrij goed uit mijn middelbare schooltijd.
    Een heel erg goed boek dat heel bruikbaar kan zijnbij de door jou geschetste problematiek is Het evangelie van Isis van Lauri Fransen. Zij heeft in april een nieuw boek geschreven (Het huis van Isis) waarvoor zij nog een uitgever zoekt.
    https://www.facebook.com/evangelievanisis/

  7. nika schreef:

    ‘Out beyond ideas of wrongdoing and rightdoing, there is a field. I’ll meet you there.’ (Rumi)

  8. boterbloem schreef:

    Wat een open uit het hart geschreven levensverhaal Martin.
    Heb er de eenzaamheid van geproefd ,toen je een kleine jongen was.
    Je hebt je er kranig door heen geworsteld.
    Ik had je graag als kleine kleuter op mijn schoot willen troosten en knuffelen ,
    en je veel liefde mee willen geven .

    Ik hoop Nu dat de vrouw die je Nu lief hebt ,
    je toch tegemoet kan komen in het meereizen op jou levenspad.

    De power of love is krachtig .

  9. Douwe schreef:

    Fijn artikel en mooi dat je je zo open durft op te stellen.

    Elke ervaring die je opdoet zowel in je jeugd als nu laat aan je zien wat je wel en niet of meer en minder prefereert. Juist vanuit dat contrast beleven ga je verlangens scheppen. Dus als je een heel streng christelijke jeugd heb gehad ga je wellicht wensen dat je vrij mag zijn in wat je wel en niet gelooft. En ga je dat vervolgens meer opzoeken. In die zin is contrast altijd zinvol omdat het je laat zien wat je wel en niet bent en wat je meer en minder wenst te ervaren. In die zin is het een kwestie van jezelf begrijpen en contrast effectiever leren navigeren.

    Het is in mijn ervaring ook van primair belang dat je leert een connectie te maken met je innerlijke zelf, all that is, noem het hoe je wilt omdat je dan begrijpt dat je omgeving slechts het gevolg is, niet de oorzaak.

    Jezelf goed voelen kun je telkens meer zelf in de hand nemen. Hoe minder je je omgeving daarvan afhankelijk maakt en hoe meer je jezelf traint daarin hoe leuker en gemakkelijker het leven wordt.
    Recent heb ik zelf een onderzoekje gehouden wat mensen doen om zichzelf goed/beter te voelen. Wellicht ook bruikbaar en interessant voor mensen hier.

    10 veelgebruikte manieren hoe mensen zichzelf goed / beter laten voelen
    http://achterdesamenleving.nl/10-manieren-hoe-mensen-zichzelf-goed-beter-laten-voelen/#.VkMgafkvft4

    • Ik schreef:

      Superleuk onderzoek

      Vindt het antwoord van pieter ook goed, en daarom wil ik het hier ook ff quoten.

      Pieter Stuurman
      02/11/2015 om 16:59
      Natuurlijk bestaan er kwaadaardige zaken in de wereld. Natuurlijk zijn er mensen die niet het beste voor hebben met andere mensen. Maar het feit dat deze dingen bestaan, is een gegeven. Anders gezegd: je kunt dat niet in je eentje zomaar veranderen.

      Wel heb je zelf grote invloed op de mate waarin je eronder lijdt. Mensen beleven dezelfde zaken zeer verschillend, afhankelijk van hun eigen gedachten en overtuigingen erover. Dit deel heb je dus wel degelijk zelf in de hand.

      Daarnaast zijn er ook heel veel mensen ongelukkig in gebieden waar helemaal geen oorlog is. Mensen die geen armoede lijden en niet ziek zijn. Voor deze mensen zijn bovenstaande tips prima bruikbaar.

      En natuurlijk zijn er (enkele) mensen die oorlog willen, of er baat bij menen te hebben. Maar de ordervolgers (soldaten) geloven altijd aan de “juiste” zijde te vechten. Ze geloven altijd de verdedigende partij te zijn, en dat is het geval aan beide zijden.

      Ook hier gaat het dus om geloof. Als deze ordervolgers bereid zouden zijn hun geloof te onderzoeken, dan zou er veel minder bereidheid bestaan tot het (daadwerkelijk) voeren van oorlog, en dan zou er dus veel minder oorlog bestaan.

  10. boterbloem schreef:

    Goh…Douwe jij bent ook echt goed bezig ,
    met die 10 veelgebruikte manieren , om mensen zichzelf goed / en daardoor beter te laten gaan voelen.

    Dat is inderdaad hard nodig Nu in deze tijdspanne .
    To Suffer , al maar niet aflatende gedachten , dat alle mensen individueel lijden , bij het aanzien
    van TV beelden van dierenleed en mensenleed en andere ellende , maakt de hele mensenmassa depressief , onzeker , bang , en ziek op den duur .
    DAT is waar ZE op uit zijn .

    Om je gedachtenstroom te legen , te wissen , daar zijn er NU vele dagelijks mee bezig .
    Om de vrede in je hart terug te vinden , en weer te kunnen genieten van de momenten in
    elkaars aanwezigheid , en weer blij te kunnen gaan leven , dankbaar , hulpvaardig , elkaar steunen .
    Dat hoeft niet overdreven te klinken ,
    EGO loslaten valt voor velen niet mee .

    Heb jij het boek van Joseph Murphy ; De kracht van jezelf . Wel eens kunnen lezen ?
    Een aanrader voor elk mens .

    Er is een gratis pdf van de vinden ,
    dan kan men inzien wat the law of atraction in-houd .
    Dan staan we nog sterker in onze goddelijke kracht .

  11. boterbloem schreef:

    Even de Chemtrails weg denken.

    Deze prachtige opnames , mooi georkestreerd in the sky .

    Wij mensen zijn het Love Team voor elkaar en alles wat leeft.

    De muziek instrumenten zitten in ons Hart van vreugde .
    Love Unlimited .

  12. Mirjam schreef:

    Wat ik zo mooi vind van je artikel Martin, is dat je je kwetsbaar durft op te stellen door dit te delen en dan zeker als man, je leert jezelf zo steeds beter kennen. Momenteel verandert er veel voor mijn gevoel in de omgang tussen mannen en vrouwen. Dit heeft te maken met de vrouwelijke energie welke zo ontzettend lang onderdrukt is geweest, zowel bij vrouwen als mannen. Vrouwen hebben hierbij de onderdrukking meer ondervonden door beïnvloeding van de maan.. welke de menstruatiecyclus dusdanig beïnvloedt heeft, dat de vrouwen het al jaren en jaren lang ervaren als een zeer pijnlijke gebeurtenis, de menstruatie, terwijl dit eigenlijk een hele mooie gebeurtenis zou moeten zijn, plezierig, want het is het symbool van vruchtbaarheid. Evenals bevallingen, welke meestal ook zeer pijnlijk zijn. Mannen zijn ook beïnvloedt door de maan, zij worden beïnvloedt via hun mind en via het water welke in je lichaam zit, waar aan getrokken wordt en er schommelingen in emoties ontstaan. Als je als man niet in verbinding staat met je innerlijk gevoel, kun je de vrouw nooit helemaal begrijpen, wat er in haar omgaat (net als dat vrouwen dan de man niet helemaal kunnen begrijpen). En je kunt jezelf niet helemaal begrijpen, want je kunt alleen jezelf inleven/invoelen in een ander zodra jij verbonden bent met jouw innerlijke zelf, je essentie. Van jezelf leert houden, verliefd wordt op jezelf als het ware. En vanuit die zelf liefde kun je de werkelijke authentieke liefde ervaren en delen met anderen (ik heb het hier niet over seks). Maar een verbinding tussen de mannelijke en vrouwelijke energie, die in balans is en niet van elkaar neemt en gebruikt om zichzelf beter te doen voelen. Hart tot hart verbinding. Wat je misschien ook aan zal spreken, is de volgende informatie welke George Kavassilas en Michelle Slayter delen in onderstaand filmpje. Het legt dit alles gedetailleerder uit, het spreekt recht tot in mijn hart en in hoe ik het zelf ook ervaar.

  13. Freeman schreef:

    Hij stelt zich juist ‘niet’ kwetsbaar op, maar heel sterk op omdat hij niet bevreesd is er voor uit te komen, dat is een signaal van sterkte en inzicht. De liefdevolle (heilige) vrouwelijke energie is lang ‘verborgen’ gebleven, maar de mannelijke-energie (ook heilig) is nooit begrepen door het bewustzijn van beide ‘gescheiden’ geslachten. Onze essentie is puur creatieve-liefde en de energie die we zijn is door vooral onwetendheid van ons ware wezen verkeerd toegepast. Vokomen&Volmaakte liefde zal ieder aspect van het leven in deze 3-D-5-zintuigen-werkelijkheid voeden, in niets zal de mens tekort komen, de oorlogen (op alle niveaus) zullen ophouden te bestaan.

    De menstruatie-cyclus is een heilige periode voor de vrouw, een tijd van bezinning en evaluatie, een tijd om zich voor te bereiden creatief te zijn en om sterk en schoon nageslacht voort te planten, het is een tijd dat ze bewust in contact kan treden met de essentie van haar wezen, daar aandacht aan kan schenken. En het is door vooral de ‘pil’ dat haar cyclus ernstig overhoop gooit, en ook de leefomstandigheden die niet zijn afgestemd op de cyclus van de natuur en planeten, doet zowel man als vrouw negatief beinvloeden, we leven niet meer in harmonie met nature. Erotiek is een niveau van intieme (liefderijke) omgang die ver van goedkoop is en de waardigheid en respect bij beide geslachten in stand houdt, die vorm van liefde zal beide partners spiritueel doen groeien en het doen openbaren en uitdragen van een volwaardig en volwassen menszijn.

    • Mirjam schreef:

      Wat ik bedoel met kwetsbaar opstellen, is dat hij zich durft te uiten openlijk over zijn gevoelens en ervaringen. Dus toont hij daarmee ook zijn kracht. Het is maar hoe je een zin interpreteert Freeman 😉

      De menstruatiecyclus die vrouwen hebben sinds de maan in onze baan om de aarde gebracht is, heeft niks meer te maken met een heilige of fijne periode. Bekijk anders het filmpje die ik (niet voor niks) erbij geplaatst heb 😉

      Wat betreft het delen/uitwisselen van energieën tussen man en vrouw, hoeft dit niet alleen maar over erotiek te gaan, dat komt nogal graag in de mind op van een man of zo? ik heb het over het eren van de vrouwelijke en mannelijke energie en op een hart/ziel basis met elkaar om te gaan, te delen en te zijn.

      • Freeman schreef:

        Als iemand ‘durft’ open te zijn om zijn ervaringen te delen, interpreteer ik niet als een kwetsbare opstelling, juist niet, maar als een sterke en dappere opstelling. Als mensen heel bewust bepaalde angsten en schaamte-gevoelens hebben kunnen overwinnen maakt dat hun minder kwetsbaar, ook minder angstig om gekwetst te worden. Ze hebben het kunnen opbrengen om het te overwinnen.

        Ben het deels eens met ‘jou’ stelling wat betreft de maan. Zoals alles wat leeft, staan ook de mensen onder invloed van de zon, de planeten, en vooral van de maan. Een natuurlijke menstruatie wordt –zoals eb en vloed- bepaald door de maangestalten. Hierdoor heeft de vrouw –veel meer dan de man- feeling met het ritme van aarde. In mijn opinie zal de vrouw meer problemen ervaren als zij zich verwijderd van het contact met de natuur en een natuurlijke leefstijl, in verband met de maandstonden en alles wat met vruchtbaarheid en geboorte te maken heeft. Men was in de oudheid perfect op de hoogte van de
        samenhang tussen de maanstanden en de vruchtbaarheid van de natuur in het algemeen, alsook met de vrouwelijke cyclus. Aan de hand van een soort maankalender waren zij in staat om de vruchtbare dagen van de vrouw te bepalen. Proefondervindelijk heeft dhr Eugen Jonas, een arts in jaren zestig kunnen vaststellen dat elke vrouw eens per maand enkele dagen een hoogtepunt van seksueel/erotisch verlangen kent, en dat deze periode ongeveer om de 30 dagen terugkeert. Dit hoogtepunt viel niet noodzakelijk samen met de eisprong. Hij observeerde dat, naast de gewone biologische cyclus, de vrouw nog een tweede cyclus kende, gestuurd door de stand van de maan. De ‘vruchtbare dagen’ van de biologische cyclus vielen soms, maar niet altijd, samen met die van de maancyclus. Wanneer beide dagen benut werden om bevrucht te worden, dan kwam 85% van de bevruchtingen tot stand op het hoogtepunt van de maancyclus. De grootste kans op zwangerschap ontstaat als de vruchtbare dagen van ‘beide’ cycli samenvallen. Hij stelde ook vast dat bij minder geciviliseerde volkeren deze beide cycli op elkaar afgestemd waren. Bij Westerse vrouwen die minstens 6 maanden gingen leven in nauw contact met de aarde en op het ritme van de natuur kwam een spontane herschikking van de biologische cyclus tot stand waardoor ook bij hen de vruchtbare dag van beide perioden dezelfde werd. Na verdere observaties en diepgaande studie kwam dhr Jonas tot vaststellingen als: Onafhankelijk van de maandelijkse biologische cyclus is de periode van de
        grootste vruchtbaarheid deze die samenvalt met de maanstand van het
        geboortetijdstip van de vrouw. Deze cyclus is levenslang stabiel. Geen natuurlijke voorbehoedsmethode is zeker zolang daarbij geen rekening
        gehouden wordt met de maancyclus. Naargelang het sterrenbeeld waarin het kind verwekt wordt, zou men vooraf kunnen bepalen of het een jongen of een meisje wordt. Om deze methode te kunnen toepassen is het noodzakelijk dat men exact de stand van de maan kent op de dag en het uur van de geboorte van de vrouw. Deze maanstand moet ook feilloos aangeduid worden in de maanden van het heden, rekening houdend met de geboorteplaats en de aanpassing die nodig is voor de huidige woonplaats. Eens dag en uur van de geboortemaanstand aangeduid op de huidige kalender, dan rekent men als vruchtbare dagen 4 dagen ervoor tot 2 dagen erna. Vrouwen die niet zwanger willen worden dienen zich op die dagen te onthouden. Vrouwen waarbij de biologische cyclus en de maancyclus niet samenvallen, kunnen het beste rekening houden met 2 vruchtbare periodes, tot die door een aangepaste natuurlijke leefstijl meer op elkaar afgesteld worden. Ofschoon dhr Jonas in de zestiger jaren met deze methode goede resultaten boekte, is die mede door de opkomst van de pil en de politieke strubbelingen in de Oostbloklanden.

        Ik begrijp je laatste punt. Als mannen en vrouwen op gelijkwaardige wijze met elkaar omgaan dan zal dat resulteren in een eervolle samenleving. Ofschoon bij de man van nature ‘yang’ energie de overhand heeft en bij de vrouw ‘yin’ energie, is er doorgaans sprake van een bepaalde spanningsveld van ongelijken, niet bij alle mannen en vrouwen hoeft daar sprake van te zijn, maar meestal wel (ook als zij langer met elkaar contact hebben blijft er toch meestal een spanningsveld bestaan) en zeker als ze nog niet zijn beland in de meno of penopauze.

  14. Freeman schreef:

    Laat nooit een man of een vrouw een land regeren, dan zullen de oorlogen blijven bestaan, maar laat de mens geboren worden en een fundamentele en ingrijpende verandering en omkering zal ten goede plaatsvinden.

  15. boterbloem schreef:

    Wil je , je eigen Prive wereldje veranderen ten goede.
    Wens dan dat je DAT al hebt .
    Dus waar jij denkt tekort aan te hebben , wat dat ook moge zijn .
    Zeg elke dag dat je dat al bent , of dat je het al hebt .

    Als elk één dat toepast , wordt het een ketting reactie , en kunnen we allemaal
    elkaar er mee verder helpen

  16. Thomas.V schreef:

    Martin, respect en veel bewondering voor je manier van uitdrukken en een goed voorbeeld van hoe mensen dichter bij elkaar kunnen komen door hun ware emoties te tonen.
    Nergens moet hier gezegd worden of het goed/slecht of wat dan ook is/was , laat je gevoel je gevoel zijn. Als je inzicht krijgt in wat er allemaal gebeurd is en je emoties begrepen hebt kan je pas meer in balans komen met jezelf. Keep on learning en keep on teaching others.

  17. Martin Vrijland schreef:

    U zult wel denken…”Die Martin Vrijland schrijft vrijwel niets meer”…
    Omdat er nogal wat rekeningen betaald moeten worden, zit er niets anders op dan mijn tijd voorlopig even te besteden aan ‘geld verdienen’. Ik was graag door gegaan met het schrijven van nieuwsanalyses en zal dat ook zeker weer doen zodra de tijd het toelaat, maar op dit moment is er simpelweg geen tijd voor. De oproepen voor donaties geven wat dat betreft niet de ruimte om deze tijd te creëren. Alle begrip daarvoor. Ik begrijp best dat het wel interessant is om nieuws analyses te lezen, maar dat mensen niet weten hoeveel tijd dat achter de schermen kost of hoe de financiële huishouding draait. Kortom…even geduld: I’ll be back! Mocht u toch steun willen geven, dan kan dat nog steeds en des te eerder kan ik weer gaan schrijven. Dat kan via: http://fundpress.nl/?download=beyond-the-matrix

    Iedereen die mij gesteund heeft met donaties natuurlijk uitermate bedankt daarvoor. Nogmaals ik stop niet, maar er moet wat gebeuren financieel, dus de tijd is er even niet meer.

    • boterbloem schreef:

      Dat begrijpen we / ik helemaal.

      We willen geen van alle geldslaven meer zijn.

      En we worden wereldwijd op allerlei manieren zwaar beproefd , including me .
      Dan nog het besef dat de wereld in ons zelf zit , in our minds .
      Het valt niet echt mee om die , almaar opkomende gedachten te stillen.
      Ze komen , ze gaan , blijven hangen , en blijven maar doorzeuren , met vragen (irritant )

      Martin take your time , en geef je precious little girl een knuffel van ons allen.
      Hang on in there , and sing with the strings of your heart . (Let the Violins play)

      https://www.youtube.com/watch?v=fvnh5tviRKM

      We love you.

  18. Martin Vrijland schreef:

    Wat ik nog vergeet te zeggen en zeer belangrijk is om toch even te vermelden, is dat ik de liefdevolle en mooie reacties van iedereen hier zeer gewaardeerd heb en in mijn hart draag!
    Hartelijk dank daarvoor

  19. boterbloem schreef:

    Ronald Jan Heijn kwam /komt toch met hoopvol nieuws en verwachtingen ;

    http://www.helloaquarius.org/adieu-aandelenbeurs/

    En Advokaat Sven Ake Hulleman doet ook zijn best ,hopelijk staan er ook genoeg mensen
    achter hem met ondersteuning / samenwerking.

    http://www.geldstelselhervormen.nl/bsn-dossier.html

    Big Brother is watching us ?
    Andersom gaat men de camera ook op de politieke ,,spelers,, zetten.
    Zie hier , als men kritische vragen aan hen stelt ,
    met wat voor mistige antwoorden ze proberen weg te vluchten .

    Vele gefilmde opnames op deze site ;

    http://wearechange.nl/

Leave a Reply

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten