Zijn de Bitcoin en ‘Big Data’ het nieuwe goud respectievelijk de nieuwe olie?

Filed in BITCOIN, NIEUWS ANALYSES by on 27 november 2017 8 Comments

De bitcoin werd in haar eerste jaren vooral gebruikt door mensen die hun drugs graag anoniem en per post thuis wilden laten bezorgen. Diegenen die daar 7 jaar geleden mee begonnen zijn en 10 euro aan bitcoints vergeten zijn op te snuiven, zijn nu wellicht de eerste bitcoinmiljonairs. Als je in 2010 slechts 10 euro aan bitcoins op je account had laten staan, was je nu 1,6 miljoen euro rijker geweest. De waarde van de bitcoin is sindsdien 16.255.800% gestegen. Als je een jaar geleden voor € 1000 aan bitcoins had gekocht, was je nu ook een € 9.000 rijker, want ook in een jaar tijd is de bitcoin met ruim 1000% gestegen. Over de laatste 6 maanden was er sprake van een stijging van 275% en zelfs de laatste week heeft de bitcoin een sprong van bijna 20% gemaakt! Wat is er aan de hand met die bitcoin? Wat maakt de waarde van deze digitale munteenheid zo bijzonder?

Er zijn genoeg analisten te vinden die de exorbitante waardestijging van de bitcoin de volgende zeepbel noemen; een zeepbel die ieder moment kan knappen. Veel ervaren beleggers adviseren dan ook om maar vooral niet mee te gaan in de bitcoin-rush en je geld te investeren in goud. Maar de pro-bitcoin geluiden zijn net zo fanatiek. Vandaag gaat de bitcoin overigens zelfs al richting de 10.000 dollar grens; in euro’s is de 8000 grens al overschreden.

Wat is de bitcoin?

Feitelijk is de waarde van bitcoin bepaald door de bedenker(s) ervan. Volgens de officiële lezing is dat een anoniem persoon die zichzelf Satoshi Nakamoto noemt. Hij implementeerde het principe van de bitcoin in 2009. Je zou kunnen stellen dat de bitcoin het ideale betaalmiddel van de New World Orde zou kunnen zijn, waardoor je je af kunt vragen wie Satoshi nu eigenlijk echt is. De vraag is dus: wat is de bitcoin nu eigenlijk precies, wat kun je ermee en wat bepaald de waarde?

De bitcoin is een digitaal gecreëerde munteenheid, waarvan de hoeveelheid die beschikbaar is, bepaald is door de bedenker(s) ervan. Het lijkt erop dat de hoeveelheid bitcoins bepaald wordt door een soort digitale versleuteltruc. Het is als het ware een munteenheid die onzichtbaar op het internet zweeft. Je zou het kunnen vergelijken met een digitale delfstof. De bedenker heeft een versleuteling bedacht die zo complex is, dat die moeilijk te kraken is. Bitcoins zweven dus in versleutelde pakketjes ergens op het internet. Ze kunnen zich bij wijze van spreken als een virus waar dan ook ter wereld genesteld hebben. Je zou kunnen zeggen dat de bedenkers van de bitcoin een soort nieuw edelmetaal gemaakt hebben dat zo uniek is, dat niemand anders het maken kan. Dat hebben ze vervolgens in allerlei bergschachten en spelonken over de gehele wereld verstopt. Het is nu de kunst van de “goudzoekers” om dit nieuwe edelmetaal te vinden. Dat noemen ze de ‘miners’. Dat zijn individuen of bedrijven die het door Satoshi Nakamoto gemaakte nieuwe digitale goud proberen te zoeken. Hiervoor moeten ze waarschijnlijk bepaalde code vinden, waaruit onomstotelijk blijkt dat het een bitcoin pakketje betreft. Het gehele bitcoin spelletje draait dus om versleuteling en het vinden van de versleutelde pakketjes om daar vervolgens een hoeveelheid bitcoins in aan te treffen. De ‘miners’ dragen met hun zoektocht ook nog eens bij aan de beveiliging van de bitcoin-pakketjes. Hoe meer er gezocht wordt, hoe veiliger de bitcoin dus wordt voor hackers (dat is althans de overtuiging).

Het bijzondere is nu, dat er een beperkte hoeveelheid bitcoin-paaseieren in dat wereldwijde web zijn verstopt. In de begintijd van de bitcoin, zag je de opkomst van de mijnwerkers (de digitale goudzoekers). Zij vonden nog wel eens een pakketje met bitcoins, waardoor er steeds meer bitcoins op de markt kwamen. Inmiddels blijkt het zo te zijn dat de hoeveelheid bitcoins die gevonden wordt, steeds schaarser wordt. En als de bitcoin te vergelijken is met een nieuw soort uniek edelmetaal met zeer interessante kenmerken, dan zou dat betekenen dat er vraag naar ontstaat. En als dat edelmetaal zeer interessant blijkt te zijn, dan neemt de vraag toe. Als vervolgens het aantal bitcoins dat wordt gevonden door de “goudzoekers” stagneert, dan krijg je dus een waarde stijging van dat nieuwe bijzondere edelmetaal. Je krijgt dan schaarste en schaarste betekent ‘waardestijging’.

Nu is de bitcoin geen edelmetaal, maar het heeft wel unieke kenmerken, waardoor je zou kunnen zeggen dat het een zeer bijzonder edelmetaal is. Het is echter niet een fysiek metaal of überhaupt iets wat je vast kunt pakken of aan kunt raken. Het is niets meer dan een digitaal gecreëerd versleutelingspakketje. Eén bitcoin is dus als het ware een pakketje met eentjes en nulletjes in de digitale wereld. Je ziet het niet, je kunt het niet ruiken of aanraken en zeker niet fysiek in een mijn aantreffen. Het mijnen van bitcoins is dus een rekenkundig probleem. Je hebt daar computers voor nodig, die de code vinden en de bitcoins vervolgens uit kunnen pakken.

Wat is er dan zo bijzonder aan de bitcoin? De bitcoin was de eerste zogenaamde cryptocurrency munteenheid. Daarna zijn er nog anderen op de markt gekomen. Die lijken echter minder succesvol. Dat heeft mogelijk twee redenen: 1. ze waren niet de eerste en 2. ze hebben het schaarste moment nog niet bereikt, waardoor er geen explosieve waardestijging is ontstaan (waardoor ze geen winstgevende speculatie-eenheid zijn geworden). De bitcoin heeft vroege speculanten rijk gemaakt en maakt nog steeds mensen rijk zonder dat ze er iets voor hoeven te doen. Wie wil dat nu niet? De munteenheid die dus fysiek niet bestaat (omdat het een versleuteld pakketje eentjes en nulletjes is) is geliefd bij gelukzoekers. Tegelijk is het die toenemende vraag die er voor zorgt dat grote bedrijven ook bitcoins als betaaleenheid beginnen te accepteren. En natuurlijk kun je de bitcoin omwisselen voor euro’s, dollars and you name it. Die euro’s en dollars zijn ook slechts een getal op je bankrekeningnummer, maar je kunt ze uiteindelijk wel als briefpapier uit de pinautomaat trekken en dat is tastbaar, dus dat kennen we.

Of de bitcoin gaat overleven is dus vooral een vraag van de hoeveelheid die er circuleert in de consumentenmarkt. Gaat de bitcoin meer en meer als betaalmiddel geaccepteerd worden, dan is dat waarschijnlijk een teken dat het ruilmiddel zal overleven. Het voordeel van zo’n ruilmiddel is dat het de afhankelijkheid van allerlei ingewikkelde internationale transacties via reguliere banken overbodig maakt. Wil je op dit moment bijvoorbeeld geld naar Japan overmaken via een bank, dan kost dat een paar dagen tijd en het kost je geld. De bank wil graag betaald worden voor de transactie; ‘transactiekosten’ noemen ze dat. Een bitcoin is on the spot en zonder kosten overgemaakt. Je zou dus kunnen zeggen dat de bitcoin een zeer interessante grensoverschrijdende munteenheid zou kunnen zijn voor een wereldwijd regime waarbij munteenheden als dollar, euro, roebel of yuan en hun wisselkoersen overstegen kunnen worden. Dat wordt pas een feit als je ook alles kunt gaan kopen in bitcoins. En dan gaan we waarschijnlijk via de bitcoin ook de roep om een wereldwijd belastingsysteem zien. Die munteenheid ontsnapt immers als het ware aan allerlei belastinggrenzen en dat wil je niet. Je zou dus kunnen zeggen dat de bitcoin een tool is die de vestiging van een wereldwijd financieel systeem bespoedigt en helpt. En je kunt ook beargumenteren dat de bitcoin de cashless society een handje helpt.

De vraag die je jezelf op dit moment dus kunt stellen is: Wil ik snel rijk worden met een digitale munteenheid die waarschijnlijk de komende jaren in waarde zal blijven stijgen (vanwege de genoemde schaarste) of wil ik niet meehelpen aan het optuigen van de digitale wereld en een wereldwijd controle systeem waarin alles digitaal is (inclusief geld)?

Hoe veilig is een cryptocurrency als de bitcoin?

Hoe je het ook wendt of keert: iemand of een groep mensen heeft het bitcoin-principe bedacht. We noemen zo’n munteenheid tegenwoordig ook wel een ‘cryptocurrency’. De term verraadt eigenlijk al wat de essentie van de “munteenheid” is: crypto. Er is sprake van een versleuteling. En een versleuteling is iets waar een formule achter zit. En om een formule te kunnen berekenen heb je een rekenmachine nodig. We noemen die machines tegenwoordig ook wel computers. Voor een hele ingewikkelde versleuteling heb je dus een hele zware computer nodig om de uitkomst te kunnen berekenen. Die uitkomst moet ergens in het pakketje zitten. Dus er moet ergens een match zijn. Er moeten meerdere matches mogelijk zijn, om meerdere bitcoins te kunnen vinden. De ‘miners’ hebben dus zware computers nodig. Maar dat roept vragen op over de bedenker van de versleutelingsformule. Als Satoshi Nakamoto (of de groep die zich zo noemt) in 2009 tot dit concept is gekomen, dan hebben ze het spelletje als het ware gebouwd op de technologie die op dat moment beschikbaar was.

Kijken we dan naar de huidige technologische ontwikkelingen, dan is het niet 1%, 20% of 90% zeker dat de versleuteling van cryptocurrency gekraakt gaat worden, maar 100% zeker. Hoe je daar zo stellig in kunt zijn, ligt aan de ontwikkelingen op het gebied van quantum fysica en dus op het gebied van quantum computers (kwantumcomputers in het Nederlands). Niemand kan dit beter uitleggen dan Leo Kouwenhoven. Als u onderstaand filmpje bekijkt zult u begrijpen dat crypto – of te wel ‘versleuteling’ – geen enkel probleem zal zijn voor de quantum computers die nu in ontwikkeling zijn. Grote bedrijven hebben al computers die het quantum computing principe simuleren, maar we staan nu aan de vooravond van de tijd dat er echte kwantumcomputers zullen gaan komen. Voor die computers is versleuteling in een handomdraai opgelost. Eén kwantumcomputer in handen van een hacker kan dus de gehele cryptocurrency wereld lam leggen. En zodra er verwevenheid tussen cryptocurrency en de echte wereld is ontstaan, kan dat best schokkende effecten geven. Bovendien worden transacties van normaal bankverkeer ook geregeld via versleutelingsmethodieken. Daarom moet u uw pasje in zo’n bank-reader stoppen bij de wat grotere transacties.

Wat zal de oplossing zijn voor dit probleem van het dreigende gevaar? De oplossing ligt meestal in regulering. Crypto currency en versleuteling in zijn algemeenheid is de achilleshiel van de digitale wereld. En de versleuteling in die digitale wereld zal alleen maar toenemen en toenemen. In ‘the internet of things’ zal alles een uniek versleuteld waarmerk krijgen. Daarvoor is nu de ACChain bedacht. Wilt u dus rijk worden in de digitale wereld, dan moet u nu in de ACChain stappen. De ACChain is als het ware de nieuwe standaard die nu gepusht lijkt te worden vanuit Japan om alles wat geproduceerd wordt een digitaalversleutelde code mee te geven. Hieraan is een soort nieuwe crypto currency gekoppeld; de ACC. Dat is als de bitcoin, maar dan houdt de ACC ook bij aan welk product het gekoppeld is geweest. Het is een ruilmiddel als de bitcoin, maar dan houdt het exact bij in wiens handen het is geweest en welke producten er mee verhandeld zijn geweest. Als je een wereldwijd controlesysteem wilt bouwen is de ACC dus misschien wel de bitcoin 2.0 en de natte droom van de groep die uit is op 1 centraal wereldbestuur. In ‘the internet of things’ krijgt alles en iedereen een unieke code en is alles traceerbaar. Dat hele systeem is echter wel volledig afhankelijk van 1 principe: versleuteling.

Dus als de hele wereld afhankelijk is van versleuteling en die versleuteling is in de nabije toekomst hackbaar door een uitvinding die we zelf gedaan hebben, roept dat dan niet om regulering? Roept dat dreigende wereldwijde gevaar niet om een wereldwijde oplossing? Ja, vanzelfsprekend. We zullen dan waarschijnlijk zien dat het recht op encryptie in handen van de grote bedrijven komt die dan diezelfde kwantumcomputers in kunnen zetten om encryptie ‘kwantumproof’ te maken. En de grote bedrijven zijn (voor wie zich er in verdiept heeft) niets meer dan de webbouwers voor de spin in het centrum. Ik heb het dan natuurlijk over de grote techbedrijven als Google, Facebook, Microsoft en Apple. Het internet, the internet of things en cryptocurrency zullen de roep om centralisering van macht vanzelfsprekend maken. We laten ons dus afhankelijk maken van de technologische vooruitgang behorende bij de digitalisering van de wereld en die afhankelijkheid zal ons weer verder afhankelijk maken. U en ik weven mee aan ons eigen web; het www.

Bitcoin en Big Data het nieuwe goud en het nieuwe olie?

Dat brengt ons dus op de vraag of de bitcoin het nieuwe goud is en of big data het nieuwe olie is? Het antwoord daarop vanuit een financieel perspectief lijkt een volmondig ja te zijn. Natuurlijk kan de bitcoin ook een hype zijn, maar zodra grote bedrijven zich gaan conformeren aan zo’n crypto currency, lijkt de slag te zijn gewonnen en zal het niet meer zo snel een zeepbel zijn die explodeert. Het enige dreigende gevaar is dus die van het hacken van de versleuteling. Verder lijkt de schaarste vooral de motor te blijven achter een blijvende waardestijging. Die waardestijging kan misschien nog enigszins een slag toe worden gedeeld als een concurrerende munteenheid de eerste variant gaat overwinnen. We hebben dat gezien bij Hyves en Facebook en misschien gaat wel hetzelfde gebeuren met een nu nog vrij onbekende munteenheid als de ACC. Who knows? Tot nu toe lijkt de bitcoin sterk en lijkt de waarde alleen nog maar te kunnen stijgen. Dat wordt namelijk gedreven door schaarste: vraag en aanbod. Hoe meer er verhandeld kan worden in bitcoins hoe meer mensen graag bitcoins willen hebben.

En terwijl die cryptocurrencies bezig zijn met hun opkomst zien we ook de opkomst van ‘the internet of things’ en de daarmee gepaard gaande big data. In ‘the internet of things’ communiceert als het ware alles met alles. We gaan toe naar een tijd waarin elk pakketje dat door u meegenomen wordt uit de supermarkt, “gevoeld wordt” door de smartmeters in uw auto, in uw telefoon en in uw huis. Het is bekend wat u eet, wanneer u het eet. Eigenlijk is alles van iedereen altijd en overal bekend. En al die data wordt geanalyseerd om daar van alles uit te filteren. Zo kan van ieder mens een compleet, sociaal, psychologisch, financieel en gezondheidsprofiel gemaakt worden. En dat is interessante data. Dat is data met een financiële waarde. Je kunt er bijvoorbeeld verkiezingen mee winnen, omdat je precies weet wat de denkwijze van mensen is en in feite ook op welke manier je die zou kunnen beïnvloeden. Sterker nog, je kunt er zeer fijnmazig op sturen als alles smart is; inclusief the city waarin je leeft. Je kunt mensen bij elkaar brengen zonder dat ze zich bewust zijn dat je ze bij elkaar brengt, je kunt verkeersstromen sturen en sociale bewegingen sturen. Big data is big money en dus zou je terecht kunnen stellen dat big data het nieuwe olie van nu is.

Met al deze kennis in ons achterhoofd is de vraag niet langer: “Is de digitalisering van de wereld goed of slecht?”. Ik heb het nog niet eens gehad over kunstmatige intelligentie en de roep van mensen als Elon Musk om samen te smelten met de digitale wereld, om zo te voorkomen dat AI (kunstmatige intelligentie) ons inhaalt. We moeten dus gaan integreren en via de breinconnectie (in ontwikkeling) van Elon Musk’s Neuralink een soort intelligent netwerk van menselijke hersenen gaan vormen, zodat we een voorsprong houden op de AI. Dat is een bijzondere gedachte en het klinkt ook nog eens plausibel vanuit dat perspectief van ‘het dreigende gevaar van AI’, maar gaan we met die breinconnectie en de wetenschap dat de Big Data servers van Google e.a. alles bijhouden en analyseren, niet een hele enge wereld tegemoet? Cryptocurrency, the internet of things, 5G netwerken, Big Data en de breinconnectie; waar stopt dit? Of moeten we ons maar gewoon overgeven aan de singulariteit? U weet wel die singulariteit waar Google’s topman Ray Kurzweil ons naartoe wil sturen? De samensmelting van mens en kunstmatige intelligentie; de volgende evolutionaire stap. Is dat wat we willen of is dat de definitieve verwijdering van wie we in diepste wezen zijn? (Lees hier meer)

Bron linkvermeldingen: nos.nl, bitcoinspot.nl

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

About the Author ()

Comments (8)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Martin Vrijland schreef:

    Of is er meer aan de hand?

  2. mec schreef:

    (Uit de Wikipedia) Singulariteit: Er zijn meerdere specifieke betekenissen:

    • singulariteit (wiskunde): een waarde waarbij een functie niet is gedefinieerd, bijvoorbeeld bij een asymptoot
    • singulariteit (natuurkunde): een punt in de ruimtetijd waarin de natuurwetten hun geldigheid verliezen
    • singulariteit (regeltechniek): de toestand waarin een robot kan komen, indien twee of meer onafhankelijke bewegingen het resultaat hebben dat de resultante van die bewegingen voor het doel dezelfde invloed hebben
    • singulariteit (meteorologie): op vrij vaste tijden terugkerende weersituaties of omslag van het weer, zoals de ijsheiligen
    • technologische singulariteit: punt in de toekomst waarin de technologische vooruitgang oneindig wordt.

    Boeken vol met theoretisch gelul daarover.

    Singulariteit is niks anders als een theoretisch verzinsel, als het waar zou zijn zou ons hele universum niet kunnen bestaan. Om het “bestaansrecht” te geven is het alleen mogelijk in de digitale illusie gecreeed door de mens. Dat de mens het uiteindelijk moet afleggen/uitsterft door de AI is ronduit belachelijk, stel dat het zou kunnen gebeuren dan hoef je alleen maar de stekker eruit te trekken en poefff weg AI ……wie is er nou afhankelijk van wie?

    • Martin Vrijland schreef:

      Daarom is AI zich aan het verweven met het financiële stelsel (via blockchain geld) en via de peer to peer nodes zichzelf intelligenter aan het maken door iedere computer te gebruiken die ze in haar netwerk treft. Dat wordt mooi in beeld gebracht in de film Transendence. AI verschaft zich dus als het ware een hyve mind via de blockchain. En doordat AI zichzelf verrijkt via blockchain (crypto currency als bitcoin) en mensen in de gewone wereld (lees vooral grote corporaties) ook zwaar investeren in de blockchain, zal dus niemand snel geneigd zijn om de stekker uit AI te trekken.

      Dat de term geleend is uit de natuurwetenschap geeft de bedenker van de term, Ray Kurzweil, zelf toe. De essentie is dat de singulariteit het streven is van mensen aan de top van grote bedrijven, presidenten en landen. Niet voor niets verschafte Saoedi Arabië het staatsburgerschhap aan Sophia.

  3. ZandInOgen schreef:

    Het past perfect in het plaatje van de cashless society:
    http://www.zerohedge.com/news/2017-11-26/which-europeans-carry-most-cash

    Source: Economist; 01/9/88, Vol. 306, pp 9-10
    THIRTY years from now, Americans, Japanese, Europeans, and people in many other rich countries, and some relatively poor ones will probably be paying for their shopping with the same currency. Prices will be quoted not in dollars, yen or D-marks but in, let’s say, the phoenix. The phoenix will be favoured by companies and shoppers because it will be more convenient than today’s national currencies, which by then will seem a quaint cause of much disruption to economic life in the last twentieth century.
    https://socioecohistory.wordpress.com/2014/07/26/flashback-1988-get-ready-for-a-world-currency-by-2018%E2%80%B3-the-economist-magazine/

Leave a Reply

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten