Waarom de angst voor de dood de grootste leugen aller tijden is

Filed in DE SIMULATIE by on 15 oktober 2018 11 Comments

bron: bustle.com

Je hoort het wel vaker dat de dood een illusie is. Sterker nog: tijd is een illusie. Dat wordt door veel mensen gezegd, maar niemand kan het echt goed tastbaar maken en bovendien ervaren we de tijd nu eenmaal en de angst voor de dood is van levensbelang voor onze geloofssystemen. Na het lezen van dit artikel is uw angst voor de dood verdwenen. Ook zult u doorzien dat tijd echt een illusie is. Dat beloof ik u.

De uitspraak dat de dood een illusie is, is vooral te horen in spirituele of religieuze hoek. Er is echter ook gewoon keihard wetenschappelijk bewijs dat de tijd een illusie is en dat de dood een illusie is. Daar is niks zweverig of spiritueel aan. De wetenschap heeft de resultaten van haar eigen experimenten alleen niet goed geïnterpreteerd. Slechts 1 wetenschapper, genaamd Tom Campbell doorzag het (waarover in een eerder artikel meer). De angst voor de dood moet dan ook echt in de prullenbak. De angst voor de dood is de grootste trigger om ons in de armen van de transhumanistische wens tot onsterfelijkheid te drijven. Het was altijd al de grote drijvende factor in religie, want wie wil er nu niet naar de hemel en dan weer eeuwig leven. Naar de hel wil je zeker niet, dus moet je je bekeren of allerlei andere trucjes uithalen om Nirvana te bereiken. Reïncarneren tot je een ons weegt en het eindelijk doorhebt, om zo te verlichten. Nee, het is allemaal geen nonsense, het zijn allemaal zaken die onderdeel zijn van de simulatie.

Ach, daar heb je hem weer met zijn simulatie“. Ja, die gedachte begrijp ik, maar het is essentieel dat u de moeite neemt om het echt te gaan bevatten. Het is dan ook essentieel dat u de basis eerst leert zien. Dat begint met het double slits experiment dat aantoont dat materie slechts en alleen bestaat bij waarneming. Pas als er een waarnemer is komen ‘alle mogelijkheden’ uit (en dit is een term uit de kwantumfysica) superpositie.

Tijdens mijn studie vliegtuigbouwkunde schreef ik samen met medestudent Hans een vluchtsimulator. We waren dus keihard aan het programmeren. Dat is al ruim 20 jaar geleden, dus dat zag er allemaal wat minder grafisch gedetailleerd uit als tegenwoordig. Let wel: dit was een single-player simulatie, dus er bevonden zich geen medespelers in het veld. Dat maakt het programmeren een stuk makkelijker. Waar het nu even om gaat is dat wanneer je software schrijft je alle mogelijke “materialisatie” van de beweging van de speler op het scherm wilt kunnen laten zien. Stel je voor dat je een VR bril op je hoofd hebt. De beweging van jouw hoofd laat de software berekenen welk landschap je ziet. Door zelf te hebben gewerkt aan een simulatie, is het mij heel tastbaar geworden hoe dit werk. Het is belangrijk dat u het ook gaat zien en de basis terminologie uit kwantumfysica goed leert te bevatten.

Het uit superpositie komen van alle mogelijkheden, is dus hetzelfde als wanneer jij met een VR bril op zet en je je hoofd draait. De software berekent dan welk beeld er in de 2 schermpjes (voor het 3D effect) van jouw bril geprojecteerd worden. De broncode van de software bepaalt dus wat jij ziet, maar het is jouw keuze (de beweging met je hoofd) die bepaalt wat (welk beeld) uit superpositie komt. De software biedt als het ware alle mogelijke opties aan. Een betere verklaring van de term ‘superpositie’ kan ik niet geven. De kwantumfysica geeft dus duidelijke indicaties dat we in een simulatie leven. Maar zoals een platlander de bol niet kan zien, kunnen wetenschappers van uit onze 3D wereld niet omhoog kijken en de simulatie herkennen. Het is dat we in een tijd leven dat simulaties steeds realistischer worden, waardoor we het eindelijk kunnen gaan vatten (zie de uitgebreide toelichting in mijn vorige artikel).

Nu zou je kunnen zeggen dat onze wereld wel een multiplayer game moet zijn, als het dan toch een simulatie is. We zijn immers niet alleen. Het bijzondere is dat de term ‘kwantumverstrengeling’ uit kwantumfysica wederom een aanwijzing geeft dat we in een simulatie leven. Ik ontdekte dat Google’s cloud platform voor Augmented Reality (AR) het principe van cloud anchoring toepast. Dat houdt in dat meerdere spelers met bijvoorbeeld een Microfosft Hololens op hun neus, het zelfde object op dezelfde tijd, in dezelfde vorm en positie vanuit hun eigen kijkhoek waarnemen. Wat blijkt nu: als in kwantumfysische experimenten een fotonenpaar uit superpositie komt, blijkt hun stand via kwantumverstrengeling te zijn vastgelegd. Als deeltje 1 zich omkeert, doet deeltje 2 dat ook; ook als ze kilometers of lichtjaren van elkaar verwijderd zijn. Eenmaal waargenomen blijkt de waarneming steeds overal verankerd te zijn. Google’s cloud anchoring doet hetzelfde (lees hier de uitgebreide toelichting). Hoeveel aanwijzingen wilt u hebben dat we in een multiplayer simulatie leven?

Als we dan ontdekken dat we in een multiplayer simulatie leven en ons nog even niet druk maken over wie die simulatie gebouwd heeft, dan kunnen we toch wel concluderen dat onze lichamen onderdeel van de simulatie zijn. Ons lichaam is niets meer dan een avatar in een Playstation game. Het is alleen zo realistisch en tastbaar, dat we het eigenlijk niet kunnen geloven. Zelfs ons brein – dat systeem in uw schedelkast dat nu zit te denken of dit waar kan zijn – is gematerialiseerd als gevolg van waarneming. Wie u dus bent is niet uw brein en niet uw lichaam. U bent de waarnemende ziel in een multiplayer game. De kwantumfysica bewijst het.

Tijd is te vergelijken met het opstarten van een spel in een Playstation speler. Alle mogelijkheden in het spel staan allemaal op dat ene kleine CD-tje. In een multiplayer game staat die software ergens op een centrale server. Maar voor het beeld is de CD waarschijnlijk even makkelijker om te gebruiken. Alle mogelijkheden staan al op de CD. Zowel de uitkomst van het spel als het begin. Slechts en alleen door de CD in de speler te stoppen, uw avatar in het spel te kiezen en de controller ter hand te nemen om vervolgens het spel op te starten, start de tijdsillusie dat u het spel chronologisch speelt. Maar alle mogelijkheden – ik herhaal – alle mogelijke keuzes zitten al in de broncode op het CD-tje. De tijd dat u het spel speelt en het beeld zich op uw scherm vormt, is dus feitelijk een illusie. Pak de CD maar eens uit de Playstation en houdt de CD in uw hand. U houdt de gehele tijdsillusie van het spel nu in uw hand. In 1 seconde houdt u de gehele tijdillusie van het spel vast.

Als u leert zien dat we in een simulatie leven dan begint u ook door te krijgen dat de chronologische tijdsbeleving van dit spel ongeveer dezelfde illusie is als in het voorbeeld van het Playstation spel. U kunt het spel zo vaak opstarten als u wilt. Als ik u vertel dat de bouwer van onze simulatie enkele ‘levels’ heeft ingebouwd, waardoor we bij het afsterven van de avatar in de game een level omhoog gaan, om vervolgens weer terug te komen in een nieuw poppetje in het spel, dan is dat misschien net een brug te ver om te bevatten. Ik zal pogen dat in een volgend artikel uitgebreider toe te lichten. Feitelijk heb ik het dan over de term ‘reïncarnatie’.

We zitten dus in een multiplayer simulatie waarin tijd een illusie is, omdat alle mogelijke keuzes inclusief alle mogelijke uitkomsten van het spel al in de broncode van de software versleuteld zitten. De software berekent de uitkomst op basis van onze handelingen (onze keuzes). Al die mogelijke uitkomsten liggen al vast voordat we zelfs maar aan het spel begonnen zijn. Zoals alle mogelijke uitkomsten al op het CDtje staan voordat u deze in de Playstation stopt en uren achtereen kan zitten te spelen.

Als we dan tot die ontdekking zijn gekomen, kunnen we ook concluderen dat ons avatar – datgene wat wij ons lichaam noemen – slechts een poppetje in het spel is. We zijn ons alleen verdomd veel gaan vereenzelvigen met het poppetje in het spel. We willen het poppetje in het spel niet kwijt raken. We zijn aan ons lichaam gaan hechten. We zijn vergeten dat we de waarnemer zijn en dat ‘wie we zijn’ niet ons lichaam is, maar de waarnemer. Wie is dan die waarnemer? Dat is u: uw ziel. Dat is zeg maar de geest in de fles; degene aan de controller; niet het poppetje in het spel. Je gaat dus niet dood. Het poppetje in het spel is aan het einde van de spelbeleving gekomen, maar degene die op de bank zit met de controller in de hand leeft gewoon verder. Wie je bent is niet je lichaam, is niet je brein: je bent je bezieling. Je gaat niet dood. Je verlaat slechts deze simulatie; net zoals je je Playstation spel verlaat als je het einde van het spel bereikt hebt. Jij was er al voordat je aan het spel begon en bent er daarna ook nog.

Tijd is een illusie, de dood is een illusie.

Oh ja, en nu geen zelfmoord plegen! Dat zal ik later nog toelichten. Maar dan kom je in een ander level van de simulatie terecht en moet je weer dat hele spel spelen. Niet doen dus!

23 Shares

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

About the Author ()

Comments (11)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. De Loonslaaf schreef:

    Met de kennis en inzichten die ik momenteel heb, ben ik op dit moment van mening dat Lucifer de “werkelijkheid” op aarde (en wellicht in dit zonnestelsel) heeft gehackt. Wellicht is het voor een toekomstig artikel interessant om de volledig door Lucifer gecreëerde simulatie als de door Lucifer gehackte simulatie tegen elkaar uit te zetten.
    Zo is de op scholen en universiteiten gedoceerde geschiedenis een leugen en worden bijvoorbeeld talloze “out-of-place artifacts” verzwegen. Wanneer Lucifer de huidige simulatie gecreëerd zou hebben, dan lijkt het mij dat hij de geschiedenis ook gecreëerd zou hebben (zou ook op zijn geschreven CD moeten staan). Blijkbaar is dit niet het geval, daar de huidige machthebbers er alles aan doen de werkelijke geschiedenis verborgen te houden.

    • Martin Vrijland schreef:

      Dat is een verschil van inzicht waar we best eens aan kunnen beginnen.
      Ik stel me op het standpunt dat de Lucifer het universum van de KHAA (zie Wes Penre) heeft gekopieerd en daarmee de geschiedenis van dat universum overgenomen heeft. Daarin ga ik er vanuit dat ook dat universum een simulatie is.
      Dat gaat mij iets te ver voor deze artikelenreeks, waarin ik mij vooral ten doel stel mensen uit te leggen waarom we in een simulatie leven en welke bewijzen daarvoor in de kwantumfysica te vinden zijn. Het is echter zeker iets voor de toekomst om ook de geschiedenis en artifacts als de piramides, Atlantis e.d. te bespreken.

  2. J.V. schreef:

    Maar in welke simulatie worden wij wakker na overlijden? Herinneren we ons dan deze kennis? Dat is de vraag. Grote kans dat de bouwer van alles heeft bedacht om ons hier terug te laten keren.

    • Martin Vrijland schreef:

      Ja, dit zijn de ideeën van Wes Penre.
      Ik heb inmiddels een uitgebreide discussie met hem gevoerd waarin hij erkend heeft dat het zeer waarschijnlijk is dat de KHAA ook een simulatie is.

      Op het moment dat je het besef hebt dat ook de KHAA een simulatie is – die eigenlijk alle overeenkomsten vertoont met de singulariteit – kom je er achter dat het “ontsnappen aan de Luciferiaanse matrix” en terugkeren naar de KHAA, niets meer is dan terugkeren naar een ander level in de simulatie (1 dimensie hoger).

      Terugkeren naar de positie waarin de ziel zijn oorsprong heeft is daarom wat mij betreft ook de enige optie. Zie de discussie onder deze video:

  3. Martin Vrijland schreef:

    I think it’s a really powerful way to bring people to these places that they physically can’t visit.

    https://www.rt.com/news/441291-nasa-mars-walk-vr/

  4. Wilfred Bakker schreef:

    Als u nu gewoon stopt met lucifers en eens naar binnengaat is u allemaal een lichtwezen, lucifer is een stukje humor van het lichtwezen. Koop geen lucifers, maar een Tesla aansteker, kun u weer wat levens voort.

    Love

    • Martin Vrijland schreef:

      Het concept van lichtwezen is ook Luciferiaans van origine. Het is een soort concept waarbij het idee van dat we allemaal bewustzijn zijn, gestuurd wordt naar een Luciferiaans vangnet.

      We zijn geen lichtwezens, we zijn ‘bezieling’ of liever gezegd ‘bewustzijn’.

      Het probleem met al die woorden is echter dat ze allemaal stuk voor stuk gekaapt zijn door de Luciferiaanse orde om mensen in vangnetten te leiden en dus zou je er wellicht beter een andere titel aan kunnen geven, maar die kan ik zo snel niet bedenken.

      De uitdaging voor mensen die bijvoorbeeld een jarenlange training van goeroe’s ondergaan hebben, is dat ze vinden dat ze het allemaal al wel doorhebben en dus niet meer de moeite nemen om de materie hier beschreven (en perfect uitgelegd in de video’s van Tom Campbell) nader te bestuderen.

    • Martin Vrijland schreef:

      Een avatar die naar binnengaat in een Playstation game, doet iets wat weinig zinvol is. De avatar kan zich slechts gaan beseffen dat er iemand aan de knoppen van zijn/haar avatar zit als het besef doordringt dat de ‘realiteit’ geen realiteit is, maar een simulatie.

Leave a Reply

AVG Toestemming

Per 25 mei 2018 moeten wij u op de hoogte stellen van de nieuwe EU regelgeving omtrent de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Lees de privacy verklaring en voer uw toestemmingsinstellingen in of pas deze aan.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten