Steeds meer mensen beginnen te doorzien dat we in een simulatie leven: dit is waarom

Filed in DE SIMULATIE, MIND & SOUL CONTROL by on 3 augustus 2018 9 Comments

bron: qz.com

Rizwan (“Riz”) Virk is een succesvolle ondernemer, investeerder, bestsellerauteur, pionier in de videogamebranche en onafhankelijke filmproducent. Door zijn ervaring in de online video games en zijn studie van onder andere de kwantumfysica en religieuze stromingen, is hij tot de conclusie gekomen dat het zeer waarschijnlijk is dat we in een multiplayer virtuele reality game leven. En hij staat niet alleen. Ook mensen als Elon Musk en Nick Bostrom beweren dit. Maar het is eigenlijk al een heel oud idee. In veel mystieke tradities, met name in het boeddhisme en het hindoeïsme, wordt ons verteld dat de wereld om ons heen eigenlijk een illusie is. Maya, het Sanskrietwoord voor illusie, wordt gebruikt om de wereld te beschrijven die we zien, en Brahman, is de echte wereld. In het boeddhisme is het de bedoeling dat je om te “ontwaken” erkent dat de wereld om ons heen een illusie is. In feite betekent de term “Boeddha” letterlijk “wakker”. Ik raad iedereen aan om Riz Virk’s artikel, waarin hij uitgebreid onderbouwt waarom hij het aannemelijk acht dat we in een simulatie leven, te lezen (klik hier).

Feitelijk verwijs ik u vooral naar andere bronnen, zoals deze Riz Virk, omdat mensen nu eenmaal zo geprogrammeerd zijn, dat ze je pas geloven als je een aannemelijke flinke CV of reputatie in deze wereld (waar alles draait om zakelijk, wetenschappelijk of andersoortig succes) opgebouwd hebt. Je gaat toch niet zomaar klakkeloos iets aannemen van de een of andere Martin Vrijland die een beetje complotverhaaltjes rondbazuint. Dat doe je niet! Je wil iemand horen die miljoenen elektrische auto’s verkoopt, bestseller boeken verkoopt of een bewezen goeroe is op een ander terrein. Pas dan gaan we iets serieus nemen. Bij deze. U heeft wat grote namen gehoord. Gaat het dan nu misschien interessant worden?

Samengevat raad ik u aan mijn vorige artikelen over dit onderwerp nog een keer goed te lezen. Hierin leg ik uit dat wanneer je de kwantumfysica in het juiste perspectief beschouwt, deze theorie het in zichzelf zeer aannemelijk maakt dat we in een simulatie leven, omdat het slechts en alleen waarneming is waardoor materie zich van een informatiestroom (door ons waargenomen als golfbeweging binnen deze 3D) omzet in een tastbaar deeltje. Tot het moment van waarneming bevindt een deeltje zich – althans zo benoemen de wetenschappers het – in superpositie. Dit houdt in dat elke optie voor het zich ontvouwen van de materie nog in deze positie omsloten ligt. Ik heb toegelicht dat je dit kunt vergelijken met het kijken naar een scherm in een online game. Zodra je met je controller ergens naar toe beweegt, ontvouwt zich het beeld op basis van de door jouw gemaakt keuze. Alle informatie die je voor die keuze maakt (voordat je de controller aanstuurt), ligt al omsloten in de basis-code van de game. Het is afhankelijk van jouw keuze en van de programmering (the source code) van de game, welk beeld zich ontvouwt op je scherm.

Als je in een multiplayer game zit, en anderen bevinden zich in dezelfde ruimte en kijken naar dezelfde objecten, dan moeten die vanuit hun invalshoek dezelfde objecten waarnemen. Dit betekent dat een eenmaal door de eerste speler waargenomen object er voor alle andere spelers hetzelfde uit moet zien. Dat verklaart het begrip kwantumverstrengeling. Een gematerialiseerde golfbeweging (informatiepakketje) komt uit zijn superpositie op basis van de ‘controller activiteit’ van de eerste waarnemer.

Bekijkt u met die kennis in uw achterhoofd onderstaande uitgebreide beschouwing van deze kwantumfysische problematiek (ontstaan na het veel besproken ‘double slits’ experiment, waardoor wetenschappers als Einstein en Bohr in een onopgeloste discussie belandden), dan begint het ineens allemaal duidelijk te worden. Wetenschappers komen er niet uit, omdat ze het probleem van binnenuit de game waarnemen en proberen op te lossen. Het vergt juist de gedachtesprong naar de waarneming van buiten de game die er voor zorgt dat alles ineens te verklaren is. Kwantumverstrengeling is een vereiste binnen een multiplayer game en het begrip ‘lokaliteit’ (en de beperkende factor van de lichtsnelheid) komt te vervallen als alle informatie door een centraal “computersysteem” gerund wordt. Dan kan namelijk als speler A in de game een object op zijn scherm bekijkt, speler B dit object vanuit een andere invalshoek bekijken, terwijl de computerschermen duizenden kilometers van elkaar verwijderd zijn. De vorm van het object ligt al vast door de eerste waarneming en beide spelers zien dus via kwantumverstrengeling dezelfde vorm vanuit een andere invalshoek. Als speler A het object omdraait, wordt dit door speler B direct waargenomen (kwantumverstrengeling). ‘Lokaliteit’ speelt daarin dus geen rol meer.

Zowel de codering van het spel als de keuzes van de spelers (waarnemers) bepalen dus wat erin de online game gebeurt.

De conclusie die hier op de site getrokken wordt is dat de codering van deze simulatie (het programma) geschreven lijkt door 1 persoon met de intentie om de ziel (de waarnemer) zijn ware identiteit te doen vergeten. Alle signalen wijzen erop dat we in een Luciferiaanse simulatie leven, waarbij een script gevolgd wordt. Dat script is met name in religie terug te vinden en wijst richting een conflict gebaseerd op religie, de strijd om Jeruzalem en de komst van een messiasfiguur (de avatar die uit de lucht – ‘the cloud’ – neerdaalt in de game). Ook lijkt het er op dat het Luciferiaanse watermerk overal in terug te vinden is, zijnde: Problem, Reaction, Solution. En hoewel religie inspeelt op het besef dat we een ‘waarnemende ziel’ zijn, wordt dat besef onderdrukt via juist deze (bovenstaande) stelregel, waarbij de angst voor de dood en het belanden in de hel, wordt opgelost door de redding via de ene of de andere weg (Jezus, Mohammed, etc.) en de belofte van de hemel. Welnu, juist omdat dit watermerk steeds zichtbaar wordt, gecombineerd met de informatie over wie de geheime genootschappen en het Vaticaan lijken te vereren, kom ik tot de conclusie dat Lucifer de grote architect van deze multiplayer virtual reality is, waarbij de broncode draait volgens de spelregels van zijn programmering en er een bepaalde groep avatars in de game opereert die door de bouwer gecontroleerd worden (aangestuurd worden als avatars in een game).

Pas als we ons bewust worden van de situatie waarin we ons bevinden, kunnen we gaan beschouwen hoe we daar mogelijk verandering in kunnen realiseren (zie dit artikel en de comments).

Bron linkvermeldingen: hackernoon.com

69 Shares

Tags: , , , , , , , , ,

About the Author ()

Comments (9)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Martin Vrijland schreef:

    Reactie van een lezer bij wie het niet lukt om op deze site te registreren (een technisch probleem waarvoor ik de oplossing nog zoek). Onderstaand bericht postte hij op zijn Facebook tijdlijn:

    Een verhaaltje voor het verder slapen gaan?

    Het begon allemaal zo ongelooflijk mooi. De spelende ziel die door het universum rondtrok en iets nog onbekends tegenkwam dat zo ontzettend boeiend leek. Het was een spel! Laten we het spel ‘paradijs’ noemen. De ziel kreeg in het spel een avatar, een biologisch lichaam dat we mens noemen. Wel was het opmerkelijk dat er gekozen moest worden tussen een mannelijke of een vrouwelijke versie. Dat was het spel, maar wel de eerste keer dat de ziel dualiteit leerde kennen. De mens leefde in een wonderschone wereld waarin alles even mooi en boeiend was. Zo veel te ontdekken, te beleven en te ervaren! De maker van het spel had werkelijk alles gedaan om het zó bekoorlijk, betoverend zelfs te maken, dat de ziel er graag in mee wilde spelen.

    Nooit eerder had de ziel zoiets meegemaakt. Dat lichaam met die zintuigen, de natuur met al die planten, dieren, landschappen, seizoenen, sensaties ervaringen èn, steeds meer andere mensen, waarin de ziel andere zielen herkende. Ze speelden samen het spel en genoten ervan. Het spel introduceerde het motto ‘hoe meer zielen, hoe meer vreugde’ en een manier om daar handen en voeten aan te geven. Seks! Nieuwe lichamen werden gemaakt en meer zielen konden aan het spel deelnemen. Het paradijs werd steeds verder bevolkt en men vormde gemeenschappen die in volledige harmonie samen het spel speelden.

    Na een prachtig leven vol groei en ontwikkeling binnen het spel stierf het lichaam, waarna de ziel opnieuw de gelegenheid kreeg verder te spelen. De hergeboorte! Dit ging zo door en door, terwijl het aantal meespelende zielen steeg. Steeds meer zielen wilden dit fantastische spel ook spelen. Het was een eclatant succes. De maker was tevreden. Langzaam maar zeker werden nieuwe aspecten door de maker aan het spel toegevoegd. Uitdagingen noemde deze ze. Het waren eigenlijk karaktertrekken van de maker. Niet zo fraaie, of eigenlijk best wel lelijke en nare karaktertrekken. Maar goed, de ziel meende dat het wel kon. Het was tenslotte maar een spel.

    De maker introduceerde de uitdagingen door de mens te laten denken en vulde het denken met nieuwe onderdelen van het spel. Gedachten werden zo woorden, woorden geluiden, geluiden trillingen, trillingen energieën, energieën gloeiden en die gloed werd het licht dat zij waarnamen. Zo creëerden de mensen een nieuwe wereld binnen het spel, met de toegevoegde onderdelen van de maker. De uitdagingen werden steeds talrijker en groter, terwijl de ziel zich steeds verder het spel liet binnentrekken. Zó ver dat het zich meer en meer begon te identificeren met de rol van mens die het speelde. De ziel was vergeten wat het eigenlijk was, een ziel dat het spel van de maker speelde.

    Nog steeds, na zo vele hergeboorten, meende de ziel deel te nemen in een spel dat ‘paradijs’ heet. Dat er van die oorspronkelijke, paradijselijke staat van het spel weinig meer over is, realiseerde de ziel zich wel, maar het was zó verstrengeld geraakt met de rol van het mens zijn, dat het hooguit als een herinnering en een verlangen ervaren werd. Het spel zou nooit meer terugkeren naar die oorspronkelijke staat, maar de ziel was zichzelf verloren in de vereenzelviging met de rol van mens die maar bleef geloven dat het spel nog ‘gewonnen’ kon worden, door maar het ‘goede’, of het ‘juiste’ te doen. Dàt was de grote illusie, die nooit werkelijkheid zou worden.

    De maker van het spel bepaalt de regels ervan en de zielen houden het in stand door er in te blijven spelen. Door het hun energie te geven. Energie die het sterkst is als hun avatars in angst het spel spelen. Dat is wat we nu kunnen zien in het spel. Langzaamaan is alles er in gebaseerd geraakt op angst. Angst voor schaarste, uitsluiting, dood, oorlog, honger, ziekte, schuld, vernietiging, ontoereikendheid, verlies …

    De ziel is klaar met het spel en bezig zich er uit terug te trekken. Eerst moest daarvoor de mens die het speelt ontwaken. Inmiddels is de ziel er klaar voor om dat ook te doen. Het is een groot loslaten en afscheid nemen van de vele, vele illusies die binnen het spel gecreëerd zijn. Het bereidt zich nu voor op een terugkeer naar het universum waarin het spel slechts rest als een ervaring. De ziel mag zich beraden op hoe het voort gaat. Verder trekken, of de maker de mogelijkheid trachten te ontnemen om nog langer zielen in het spel gevangen te houden.

    In ieder geval is één ziel ontwaakt. Dat vele, zo niet alle zielen mogen volgen …

    • Martin Vrijland schreef:

      Laat ik de begeleidende email er ook maar even bij plaatsen:

      Hi Martin,

      Om onduidelijke redenen wil de registratie niet lukken. Krijg geen bericht terug.

      Verder ben ik zeer onder de indruk van je onderzoek, met verwijzing naar je laatste en gerelateerde artikelen.

      Na het voorlaatste artikel vielen voor mij héél veel stukjes van de puzzel op hun plaats. Zodanig dat ik sindsdien een onthechting ervaar, die ervóór hooguit sluimerde. Dit is zó fundamenteel, dat de ziel lijkt te juichen. Schreef er zelfs een verhaaltje over op FB.

      Ga alsjeblieft door met je fantastische werk en laat al die Agents Smith maar lekker … 😉

      Beste groeten,

      J

  2. Martin Vrijland schreef:

    Om de analogie van een game het beste te kunnen begrijpen is door te ontdekken dat alle code voor het spelen van het spel (dus: inclusief alle bewegingskeuzeopties, etc.) al vast liggen op de CD voordat je überhaupt de game opstart en de CD in je Playstation speler stopt.
    Je ervaart alles wat je waarneemt op het beeld echter chronologische (Chronos, tijd, Saturnus). Get the picture?

  3. Paul Somers schreef:

    Briljant, Maya, pretpark voor de living dead!
    Paul

  4. Dirk schreef:

    Ik zou me zo in kunnen denken dat we daadwerkelijk in een simulatie leven. Nu vraag ik me af of een doorleving van die realisatie leidt tot het verdwijnen van de kinderwens. Mijns inziens is het niet aannemelijk dat al mijn kinderen tot diezelfde realisatie komen.

    Willen wij Lucifer stoppen, zullen we volgens jou bewust moeten zijn van ons orgineel buiten de simulatie. Als ik dat voor mijzelf kan en vervolgens meer zielen op de wereld zet die dat niet kunnen dan is wint lucifer.

    De kinderwens staat voor mij nog vast als onderdeel van dit leven (in de simulatie) Lastig..

    Als we ervan uitgaan dat binnen het luciferiaanse script een wereldoorlog en opoffering van zielen staat. Dan zijn die zielen wellicht gewonnen voor lucifer, maar die zullen er niet meer kunnen maken als in: dood dus geen voortplanting.

    Lucifer zo min mogelijk zielen gunnen/voeden hoe kan dat. Is dat ooit genoeg? Kan dat alleen op vrijwillige basis aangezien het voeden of offeren op onvrijwillige basis gaat.

    • Martin Vrijland schreef:

      Persoonlijk laat ik de voorplanting binnen deze simulatie voor wat het is. Het lijkt me echter niet voldoende om de snode plannen te stoppen.
      In een eerdere reactie (zie vorige artikelen) heb ik mijn mening al gegeven en dat is dat het mijns inziens niet met stelligheid te zeggen is of het Luciferiaanse plan überhaupt kans van slagen heeft. Het is namelijk zo dat de “gevangen zielen” dusdanig in de illusie moeten zijn gaan geloven, dat ze ook in de originele laag voor zijn plannetje te porren zijn. De vraag is echter of dat lukt.

      Toch lijkt het mij persoonlijk wel nuttig om op zijn minst te zien te achterhalen hoe we het systeem kunnen “hacken”, zodat diegenen die zich nog niet bewust zijn van hun de superpositie positie van de ziel dat ook kunnen ontdekken. Wellicht dat het helpt dat mensen (althans, datgene waarmee de ziel zich zelf is gaan vereenzelvigen binnen deze game) nu al uit hun droomwereld ontwaken. Maar daarvoor moeten ze dan wel toevallig tegen artikelen als deze aanlopen en het dan ook nog gaan zien.

      We kunnen in ieder geval binnen deze game alvast beginnen het script niet meer mee te spelen.

  5. S0M30N3 schreef:

    Martin bedankt! Natuurlijk ook voor de geweldige reactie (kort verhaaltje) in de comments..

    Heb ook sterk het gevoel dat het 1 grote game is, vele theories zullen ook wegvallen zoals religie, space, platte aarde etc.

    Hou het ff kort en laat ff 2 links achter over de rapper b.o.b hij heeft heel wat goeie songs gemaakt vooral de elements gedeelte, maar dit vind ik wel bij de artikel horen.

    “b.o.b – digital world”

    https://m.youtube.com/watch?v=CIJ3L8bLKGQ

    “upside down”

    https://m.youtube.com/watch?v=mwNILJaBM9s

Leave a Reply

AVG Toestemming

Per 25 mei 2018 moeten wij u op de hoogte stellen van de nieuwe EU regelgeving omtrent de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Lees de privacy verklaring en voer uw toestemmingsinstellingen in of pas deze aan.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten