Transgender-propaganda nu ook in de Miss Universe verkiezingen via Miss Spanje Angela Ponce

Filed in NIEUWS ANALYSES by on 6 juli 2018 2 Comments

bron: mediaset.es

Eigenlijk begon de transgender-propaganda vooral pas goed van het scherm te spatten tijdens het Eurovisie Songfestival met de bebaarde man-vrouw Conchita Wurst. Daarna zagen we meer en meer berichten opduiken, waarbij er iedere dag wel iets over genderneutraal of transgender in de krant of andere media terug te vinden was. Je kunt dan eigenlijk wel spreken van propaganda. Pubers van nu kijken naar transgender-shows op tv (zie onderstaand filmpje) en ook volwassenen worden ongemerkt (subliminaal) geprogrammeerd via gewenning. Niet dat we iets tegen transgenders moeten hebben; niet dat we mensen die zich anders voelen niet zouden moeten respecteren (zie hier), maar als iets zo extreem gepusht wordt, heeft het meer en meer weg van bewuste programmering en promotie; of te wel propaganda. Deze week waren de Miss Universe verkiezingen aan de beurt.

Het is natuurlijk een kwestie van smaak en met de nodige plastische chirurgie kun je elk detail van een lichaam een beetje opleuken, maar zonder al die lagen make-up en plastische ingrepen kun je nou niet bepaald spreken van een schoonheid. Dat is natuurlijk een mening.

Waar draaien die Miss verkiezingen ook al weer om? Ah ja, om de ‘mooiste vrouw’! Dat is natuurlijk niet genderneutraal en is zo discriminerend als het maar kan richting mannen, maar er zijn ook mannen die zich vrouw voelen in een mannenlichaam die je daarmee zou kunnen kwetsen. Dus werd het tijd dat er een transgender deelnemer kwam. En die transgender was natuurlijk de allerschoonste van Spanje! Dat is gewoon een objectieve keuze geweest; dat ziet iedereen!

Bij herhaling blijf ik erop wijzen dat we meer en meer overspoeld worden met propaganda, gebracht onder het mom van emancipatie, acceptatie of welke dekmantel er ook aan gegeven wordt. Wilt u weten waarom de transgender-agenda mijns inziens zo gepusht wordt? Lees dan dit artikel voor meer. Wilt u er niets van weten en vindt u het allemaal belachelijke vergezochte complot-onzin, wacht dan gewoon rustig af tot u kleinkinderen heeft en bekijk de wereld waarin u dan leeft nog eens opnieuw. Somewhere over the rainbow..

Bron linkvermeldingen: thewrap.com

Tags: , , , , , , , ,

About the Author ()

Comments (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Stradi Song schreef:

    Ironisch, zo kan je het noemen. De culminatie van het individualiseringsproces lijkt namelijk te gaan uitmonden in een samenleving zonder individuele zelfbeschikking.
    Hoe dat zit? Wel, kijk.
    Politieke partijen en hun lobbyisten zijn al een tijdje druk doende met het propageren van wetgeving die het individu ‘maximale zelfbeschikking’ moet garanderen. Euthanasie, abortus, je genderidentiteit “beleven”, uit het echt scheiden met een muisklik: het kan allemaal. Meer nog, het zijn ‘basisrechten’ geworden waarop ieder aanspraak kan maken.
    Mooi, zou iemand met een gezichtsvermogen dat niet verder reikt dan het puntje van zijn neus denken. Al die rechten, dat maakt ons, westerlingen, superieur. Echter, de lokroep van de ‘basisrechten’-lobby klinkt de laatste tijd zo hard, dat menigeen niet lijkt te beseffen dat hij zich op een hellend vlak bevindt.
    Laatste loot aan de ‘basisrechten’-boom is de politieke deining rond de terugbetaling van sekswerkers.
    In heel wat Europese landen staat deze eis op de politieke agenda. In Duitsland, Denemarken en Nederland zijn sekswerkers reeds ingeburgerd en actief. Landen zoals Frankrijk en België zijn vragende partij.
    Wat laatsgenoemde betreft: de Vlaamse Socialistische Mutualiteiten hebben zonet afgekondigd ‘progressief’ te willen zijn (Bron: vrtnws.be). En dus zullen ze aan ouderen en mensen met een handicap die beroep willen doen op een ‘seksuele dienstverlener’, een deel van het bedrag dat die daaraan spenderen, terugbetalen.
    Prachtig, zal iemand met een beperkt gezichtsvermogen denken. Jazeker, het klinkt allemaal erg mooi en nobel. Maar laat ons nu even kijken naar de grondvesten waarop dit laatste nieuwigheidje van de ‘basisrechten’-machinatie gebouwd is.
    Oké, even op de pauzeknop duwen. Seksualiteit is ‘een basisrecht’? Tiens, waar komt dát nu weer vandaan. Me dunkt dat er door voorstanders van individuele-rechten-zonder-grenzen nogal wat als een ‘basisrecht’ wordt beschouwd.
    Een seksueel promiscue leven lijden, ongewenst zwanger worden en vervolgens, omdat het nu eenmaal ‘een basisrecht’ is, je ongeboren kind doden? Check.
    Na twee passionele maanden met de barkeeper, trouwen op een hippe locatie met die eerste klas-catch; dan een paar kinderen produceren, je facebookpagina vol heroïsche foto’s van je Über-familie plempen en de namen van je kinderen op je voorarmen tatoeëren, ‘zodat ze voor eeuwig bij je zijn’; dan, omdat ‘het op is’, met een muisklik uit het echt scheiden, iets beginnen met de uitbater van het fitnesscentrum, nieuwe kinderen maken, nieuwe tatoos laten zetten, … Omdat het ‘een basisrecht’ is? Check.
    Enzovoort.
    Zowel euthanasie, abortus als seksualiteitsbeleving werd en wordt gepropageerd vanuit de gedachte dat de kwaliteit van leven centraal moet staan. Het individu-dat-denkt-dat-hij-over-zichzelf-beschikt wordt tegenwoordig grootgebracht in de overtuiging dat de ‘kwaliteit van zijn leven’ hét criterium is waarvan hij zijn levensbeslissingen moet laten afhangen.
    .“Je bent al een tijdje depressief, of je bent een beetje te oud? De kwaliteit van je ‘geestesleven’ is niet optimaal, of je kan geen marathons meer lopen? Waarom zou je jezelf niet laten euthanaseren?”
    “Je bent geestelijk en/of lichamelijk gehandicapt en je voelt je daar niet zo fijn bij? Je hebt nood aan het beleven van je seksualiteit, alleen besef je dat (nog) niet. Wij, van de seksuele dienstverlening, kunnen je daarbij helpen. Wij, die de nood mee helpen creëren, hebben personeel voorradig dat u kan helpen met het leren ontdekken van uw seksuele identiteit. O, u wist niet dat u een ‘seksuele identiteit’ heeft? Wel, bij deze en graag gedaan.”
    Ik trek het een beetje in het belachelijke, maar de dat zijn wel de uiterste consequenties van het onnadenkend meegaan in de ‘basisrechten’-redenering.
    QOL (Quality Of Life) is een term die aan een kwaliteitslabel doet denken, zoals dat gegeven wordt aan criteria waaraan bedrijven moeten voldoen. Tegenwoordig moet zowat alles van zo’n kwaliteitslabel voorzien worden: een diversiteitslabel, een duurzaamheidslabel, enzovoort, het zijn betrachtingen waar een moderne mens of instelling naartoe werkt.
    Net zo wordt alles in criteria onderverdeeld, waaraan moet worden voldaan. Een simpele kindertekenfilm gaat steevast gepaard met de aankondiging dat die ‘je kinderen sociale en oplossingsvaardigheden’ zal aanreiken, of dier ‘vaardigheid om samen te werken’ zal aanscherpen.
    Het leven is kwaliteitsmanagement geworden.

Leave a Reply

AVG Toestemming

Per 25 mei 2018 moeten wij u op de hoogte stellen van de nieuwe EU regelgeving omtrent de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Lees de privacy verklaring en voer uw toestemmingsinstellingen in of pas deze aan.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten